20240506

5757 Oltre le porte

Non era mia intenzione gettarmi 
A capofitto nel groviglio 
Del tuo oceano avvolgente, 
In realtà 
Ti ho amato involontariamente. 
Tu eri un essere amabile 
Ed io a poco a poco 
Sono diventato un'accozzaglia 
Di emozioni.

Volevo che le mie ali 
Fossero appena accarezzate 
Dalle onde sulla spiaggia, 
Non sono mai stato un albatros 
Che insonne passa la notte 
Planando in alto mare.

Ma da tutte le parti 
Del cosmo, 
I giorni scorrevano 
In ondulanti zig-zag.

E ora sono prigioniero del desiderio 
Di attraversare la tua calce, 
Il tuo mare, il tuo sale.

Per avventurarmi 
Nell'odissea del mare, 
Come l'intrepido Sinbad, 
Desidero salpare 
Su caravelle uniche, 
Entrare nel tuo regno 
Con il mio galeone pieno 
Di perle e di ori, 
Di coppe e di stelle, 
Di mazze e di spade, 
Con mille anfore di cristallo.

Voglio sapere cosa c'è 
Oltre le porte 
Del tuo regno del grande Khan.

5756 Além dos portões

Não era meu plano mergulhar 
De cabeça no emaranhado 
De seu oceano envolvente; 
Na verdade, 
Eu amei você sem querer. 
Você era um ser adorável
E eu gradualmente 
Me tornei um enredado 
De emoções.

Eu queria que minhas asas 
Fossem apenas acariciadas 
Pelas ondas na praia, 
Nunca fui um albatroz 
Que insone pernoita
Planando em alto mar.

Mas em todos os lados 
Do cosmos, 
Os dias fluíram 
Em ondulante ziguezague.

E agora sou prisioneiro do desejo 
De passar por sua cal, 
Seu mar, seu sal.

Para me aventurar 
Na odisseia marítima, 
Como o intrépido Simbad, 
Desejo zarpar 
Em caravelas únicas, 
Entrar em seu reino 
Com meu galeão cheio 
De pérolas e ouros, 
Taças e estrelas, 
Paus e espadas, 
Com mil ânforas de cristal.

Quero saber o que há 
Além dos portões 
De seu reino do grande Khan.

5755 Más allá de las puertas

No era mi plan meterme 
De cabeza en la maraña 
De tu océano envolvente, 
En realidad, 
Yo te amé sin querer. 
Tú eras un ser amadizo 
Y yo paulatinamente 
Me volví un amasijo 
De emoción.

Buscaba que mis alas 
Fueran apenas acariciadas 
Por las olas de la playa, 
Nunca fui albatros 
Que insomne pernocta 
Planeando en alta mar.

Pero por todos los lados 
Del cosmos, 
Los días fluyeron 
En ondulante zigzag.

Y ahora soy preso del anhelo 
De ultrapasar por tu cal, 
Tu mar, tu sal.

Aventurarme 
En la odisea marina, 
Como el intrépido Simbad, 
Ansío zarpar 
En carabelas únicas, 
Adentrarme en tu reino 
Con mi galeón lleno 
De perlas y oros, 
Copas y estrellas, 
Bastos y espadas, 
Con mil ánforas de cristal.

Quiero conocer que hay 
Más allá de las puertas 
De tu reino de gran Khan. 

20240505

5754 La varma ĉeesto de amo

Kiam vi alvenos 
Kun via mano 
Ŝarĝita de trifolioj, 
Viaj vangoj ornamitaj 
Per stelpolvo, 
Banitaj en ora sunbrilo, 
Kaj flustras al mia orelo 
Promesojn pri flora 
Kaj aŭspicia estonteco, 
Mi estos la kolibro avida 
Trinki el viaj lipoj 
La nektaron de la sorto, 
Kiu estu en via floro.

Kun via radianta stelo 
En la manplato, 
Kaj viaj haroj libere 
Dancantaj laŭ la ventotakto, 
Kiam vi invitas min esti 
Parto de la simfonio 
De viaj flugilhavaj revoj, 
Miaj paŝoj estos agorditaj 
Por sekvi la ritmon de via melodio.

Tiam vi scios, ke mi estas 
La maristo preta veli 
Sur la maron de viaj deziroj, 
Navigante kun vi 
Al multkoloraj horizontoj 
Inter la lumradioj, 
En kiuj la varma ĉeesto de amo 
Estas netuŝebla refraktita.

5753 The warm presence of love

When you arrive 
With your hand 
Laden with clovers, 
Your cheeks adorned 
With stardust, 
Bathed in golden sunshine, 
And whisper in my ear 
Promises of a flourishing 
And auspicious future, 
I will be the hummingbird eager 
To drink from your lips 
The nectar of destiny 
Found in your flower.

With your radiant star 
In the palm of your hand, 
And your hair dancing 
Free to the beat of the wind, 
When you invite me to be 
Part of the symphony 
Of your winged dreams, 
My steps will be tuned 
To follow the rhythm of your melody.

Then, you will know that I am 
The sailor ready to set sail 
On the sea of your yearnings, 
Sailing with you 
Towards multicolored horizons 
Among the beams of lights 
In which the warm presence 
Of love refracts intangibly.

5752 La chaude présence de l'amour

Lorsque tu arriveras 
Avec ta main 
Chargée de trèfles, 
Les joues ornées 
De poussières d'étoiles, 
Baignée d'un soleil doré, 
Et que tu me murmureras à l'oreille 
Les promesses d'un avenir 
Florissant et propice, 
Je serai le colibri impatient 
De boire sur tes lèvres 
Le nectar du destin 
Qui se trouve dans ta fleur.

Avec ton étoile rayonnante 
Dans la paume de ta main, 
Et tes cheveux dansants 
Librement dans le vent, 
Quand tu m'inviteras 
A faire partie de la symphonie 
De tes rêves ailés, 
Mes pas seront accordés 
Pour suivre le rythme de ta mélodie.

Alors, tu sauras que je suis 
Le marin prêt à partir 
Sur la mer de tes désirs, 
Voguant avec toi 
Vers des horizons multicolores 
Parmi les faisceaux de lumière 
Où se réfracte intangible 
La chaude présence de l'amour.

5751 La calda presenza dell’amore

Quando arrivi 
Con la tua mano 
Carica di trifogli, 
Le guance ornate 
Di polvere di stelle, 
Immerse in un sole dorato, 
E mi sussurri all'orecchio 
Promesse di un futuro 
Fiorente e propizio, 
Io sarò il colibrì desideroso 
Di bere dalle tue labbra 
Il nettare del destino 
Trovato nel tuo fiore.

Con la tua stella radiosa 
Nel palmo della mano 
E i tuoi capelli che danzano 
Liberi al battito del vento, 
Quando mi inviti 
A far parte della sinfonia 
Dei tuoi sogni alati, 
I miei passi saranno accordati 
Per seguire il ritmo della tua melodia.

Allora saprai che io sono 
Il marinaio pronto a salpare 
Sul mare dei tuoi desideri, 
Navigando con te 
Verso orizzonti multicolori 
Tra fasci di luce 
In cui si rifrange impalpabile 
La calda presenza dell’amore.

5750 A morna presença do amor

Quando você chegar 
Com a mão 
Carregada de trevos, 
As bochechas adornadas 
Com poeira estelar, 
Banhadas pelo sol dourado, 
E sussurrar em meu ouvido 
Promessas de um futuro 
Próspero e auspicioso, 
Serei o beija-flor ansioso 
Para beber de seus lábios 
O néctar do destino 
Que se acha em sua flor.

Com sua estrela radiante 
Na palma da mão 
E seus cabelos dançando 
Livres ao compasso do vento, 
Quando você me convidar 
Para fazer parte da sinfonia 
De seus sonhos alados, 
Meus passos serão afinados 
Para seguir o ritmo de sua melodia.

Então, você saberá que eu sou 
O marinheiro pronto para zarpar 
No mar dos seus anseios, 
Navegando com você 
Rumo a horizontes multicoloridos 
Entre os feixes de luz 
Nos quais se refracta intangível
A morna presença do amor.

5749 La tibia presencia del amor

Cuando llegues 
Con tu mano 
Cargada de tréboles, 
Tus mejillas adornadas 
Con el polvo de estrellas,
Bañadas de dorado sol, 
Y susurres en mi oído 
Promesas de un futuro 
Floreciente y auspicioso, 
Seré el colibrí ansioso 
Por libar de tus labios 
El néctar del destino
Que se haya en tu flor.

Con tu estrella radiante 
En la palma de tu mano, 
Y tu cabello danzando 
Libre al compás del viento, 
Cuando me invites a ser 
Parte de la sinfonía 
De tus sueños alados, 
Mis pasos estarán afinados 
Para seguir el ritmo de tu melodía.

Entonces, sabrás que soy 
El marinero presto para zarpar
En el mar de tus anhelos, 
Navegando contigo 
Hacia horizontes multicolor
Entre los haces de luces
En los que se refracta intangible
La tibia presencia del amor. 

20240504

5748 Deiner Waffen der Eifersucht

Von deiner Seite des Telefons
Kamen deine Worte 
Wie Pfeile auf meinen Namen, 
Abgefeuert auf das verletzliche 
Ziel meiner Brust, 
Nicht deklarierte Raketen 
Auf das empfindliche ziel 
Meiner nebelhaften Vernunft.

Es waren 
Ferngesteuerte Geschosse, 
Die mich suchten
Wie ein Ziel in der Landschaft, 
Die wandernde Pupille eines Chamäleons, 
Gezielte Darts, 
Auf das Tenderzentrum, 
Genau auf die Knospen 
Der Sprossen der Hoffnung, 
Die mein Inneres begrünten

Ohne Waffenstillstand, 
Hast du die Genehmigungen für den Einsatz 
Deiner Waffen der Eifersucht selbst erneuert 
Und mich aus nächster Nähe erschossen, 
Ohne mir die Möglichkeit der Gnade 
Oder der Befreiung deines Reiches zu geben.

Und ich, der ich schon vor Jahrtausenden 
Innerlich weich war, 
Mit einem kochenden Herzen 
Und einem in Feuerblumen 
Aufgelösten Verlangen, 
Habe ich mich ganz 
Deinem Geheimnis hingegeben.

5747 Your weapons of jealousy

From your side of the telephone, 
Your words came 
Like arrows with my name, 
Launched towards 
The vulnerable target of my chest, 
Undeclared missiles 
Towards the sensitive point 
Of my misty reason.

They were bullets guided 
By remote control, 
Searching for me 
Like an objective in the landscape, 
Wandering chameleon pupil, 
Darts teleguided 
Towards the tender center, 
Right to the sprout
Of the little buds of hope 
That greened my inner self.

Without armistice, without my truce, 
You self-renewed the permissions 
For the use of your weapons of jealousy 
And you shot me at point-blank range, 
Without giving me the option of grace 
Or the liberation of your empire.

And I, who millennia ago 
Was already soft inside, 
With my heart boiling 
And my desire melted 
Into flowers of fire, 
Surrendered myself 
Completely to your mystery.

5746 Tes armes de jalousie

De ton côté du téléphone, 
Tes mots venaient 
Comme des flèches vers mon nom, 
Lancées vers la cible 
Vulnérable de ma poitrine, 
Des missiles non déclarés 
Vers le but sensible 
De ma raison embrumée.

C’étaient des balles 
Téléguidées pour toi, 
Me cherchant comme une 
Objectif dans le paysage, 
Pupille errante de caméléon, 
Des fléchettes visant 
Vers le centre tendre, 
Jusqu’au bourgeon 
Des pousses d'espoir 
Qui verdissaient mon intérieur.

Sans armistice, sans ma trêve, 
Tu as auto-renouvelé les autorisations 
D'utilisation de tes armes de jalousie 
Et tu m'as tiré dessus à bout portant, 
Sans me laisser l'option de la grâce 
Ou de la libération de ton empire.

Et moi qui, il y a des millénaires, 
Etais déjà douce à l’intérieur, 
Avec mon cœur en ébullition 
Et mon désir dissous 
En fleurs de feu, 
Je me suis complètement 
Abandonnée à ton mystère.

5745 Le tue armi di gelosia

Del tuo lato del telefono, 
Le tue parole sono arrivate 
Come frecce al mio nome, 
Lanciate verso il bersaglio 
Vulnerabile del mio petto, 
Missili non dichiarati 
Verso il centro sensibile 
Della mia nebbiosa ragione.

Erano proiettili guidati 
Da un telecomando, 
Che mi cercavano 
Come un obiettivo nel paesaggio, 
Pupilla vagante di un camaleonte, 
Dardi puntati 
Al centro tenero, 
Proprio ai germogli 
De sbocci di speranza 
Che rinverdivano il mio interiore.

Senza armistizio, senza la mia tregua, 
Ti sei auto-rinnovato i permessi 
Per l'uso delle tue armi di gelosia 
E mi hai sparato a bruciapelo, 
Senza darmi l'opzione della grazia 
O della liberazione del tuo impero.

E io, che millenni fa 
Ero già morbido dentro, 
Con il cuore che ribolliva 
E il desiderio disciolto 
In fiori di fuoco, 
Mi sono arreso 
Completamente al tuo mistero.

5744 Suas armas de ciúme

Do seu lado do telefone, 
Suas palavras vinham 
Como flechas em meu nome, 
Lançadas contra o alvo 
Vulnerável do meu peito, 
Mísseis não declarados 
Contra o branco sensível 
Da minha enevoada razão.

Eram balas guiadas 
Por controle remoto, 
Procurando por mim 
Como um objetivo na paisagem, 
Pupila errante de camaleão, 
Dardos apontados 
Para o centro tenro, 
Bem direito aos botões
Nos brotos de esperança 
Que verdejavam meu interior.

Sem armistício, sem a minha trégua, 
Você renovou as permissões 
Para o uso de suas armas de ciúme 
E atirou em mim à queima-roupa, 
Sem me dar a opção da graça 
Ou da libertação de seu império.

E eu, que há milênios 
Já era mole por dentro, 
Com o coração fervendo 
E o desejo dissolvido 
Em flores de fogo, 
Completamente me entreguei 
Ao seu mistério.

5743 Tus armas de celos

Desde tu extremo del teléfono, 
Tus palabras llegaron 
Como flechas a mi nombre, 
Lanzadas hacia el blanco 
Vulnerable de mi pecho,
Misiles no declarados 
Hacia la diana sensible 
De mi neblinosa razón.

Fueron balas guiadas 
Por control remoto, 
Buscándome como un 
Objetivo en el paisaje, 
Pupila errante de camaleón,
Dardos teledirigidos 
Hacia el centro tierno, 
Justo a la yema 
De los brotecitos de esperanza 
Que me reverdecían el interior.

Sin armisticios, sin mi tregua, 
Te autorrenovaste los permisos 
Para el uso de tus armas de celos
Y me disparaste a quemarropa, 
Sin darme opción a la gracia 
Ni a la liberación de tu imperio.

Y yo que hace milenios 
Ya estaba blando por dentro, 
Con el corazón hirviente 
Y el deseo deshecho 
En flores de fuego, 
Me rendí completamente 
A tu misterio.