20260421

6033 Plugis la Aralan Maron

Ne plu da ĝuado  
En indulgo.  
Ne plu da plendo  
Pro mia doloro.

Hodiaŭ mi fermas  
Ĉi tiun epizodon,  
En kiu mi devigite  
Plugis la Aralan Maron.

Mi sentas la ondojn,  
Furiozajn,  
Frapi  
La spegulon  
De mia frustriĝo.

Mi rigardos lastfoje  
Vian kaĝon.  
Kaj mi foriras.

Vi instalis en mi  
Molotov-koktelan bombon  
El deliroj:  
Vi miksis,  
Konscie,  
Sendormecon,  
Melankolion,  
Rezignacion.

Miaj fekundaj semoj,  
Ĵetitaj kun forto,  
Faligis sin  
En vian sekan teron.

Kaj mi faris nenion alian  
Ol plori  
Maron  
Da salaj larmoj.

6032 Labourer la mer d’Aral

Plus de complaisance  
Dans l’indulgence.  
Plus de gémissements  
Sur mon mal.

Aujourd’hui je clos  
Cet épisode  
Où j’ai été contraint  
De labourer la mer d’Aral.

Je sens les vagues  
Furieuses  
Se briser  
Contre le miroir  
De ma frustration.

Je jetterai un dernier regard  
A ta cage.  
Et je pars.

Tu as installé en moi  
Un cocktail Molotov  
De délires :  
Tu as mêlé,  
En pleine conscience,  
L’insomnie,  
La mélancolie,  
La résignation.

Mes graines fertiles,  
Jetées avec force,  
Sont tombées  
Sur ta terre sèche.

Et je n’ai rien fait d’autre  
Que pleurer  
Une mer  
De larmes salées.

6031 To plough the Aral Sea

No more indulgence  
In self-pleasure.  
No more moaning  
Over my pain.

Today I close  
This chapter  
In which I was forced  
To plough the Aral Sea.

I feel the furious 
Waves  
Crashing  
Against the mirror  
Of my frustration.

I will take one last look  
At your cage.  
And I leave.

You planted inside me  
A Molotov cocktail  
Of delirium:  
You mixed,  
Consciously,  
Insomnia,  
Melancholy,  
Resignation.

My fertile seeds,  
Thrown with force,  
Fell upon 
Your barren land.

And I did nothing  
But weep  
A sea  
Of salty tears.

6030 Im Aralsee zu pflügen

Keine Ausschweifungen mehr  
In der Nachsicht.  
Kein Klagen mehr  
Über mein Leid.

Heute schließe ich  
Dieses Kapitel,  
In dem ich gezwungen war,  
Im Aralsee zu pflügen.

Ich spüre die  
Wütenden Wellen,  
Wie sie gegen 
Den Spiegel  
Meiner Frustration schlagen.

Ich werfe einen letzten Blick  
Auf deinen Käfig.  
Und gehe.

Du hast in mir  
Eine Molotowcocktail-Bombe  
Aus Wahn installiert:  
Du hast,  
Bewusst,  
Schlaflosigkeit,  
Melancholie,  
Resignation gemischt.

Meine fruchtbaren Samen,  
Mit Kraft geworfen,  
Fielen  
Auf dein trockenes Land.

Und ich tat nichts anderes,  
Als zu weinen,  
Ein Meer  
Aus salzigen Tränen.

6029 Raboure nan lanmè Aral

Pa gen plis plezi  
Nan padon pwòp tèt mwen.  
Pa gen plis plenyen  
Pou mal mwen.

Jodi a mwen fèmen  
Chapit sa a  
Kote mwen te fòse  
Raboure nan lanmè Aral.

Mwen santi vag yo  
Fè raj,  
Kraze  
Sou glas  
Fristrasyon mwen.

M ap bay yon dènye kout je  
Sou kaj ou.  
Epi mwen ale.

Ou te mete nan mwen  
Yon bonm molotov  
Deliryòm:  
Ou te melanje,  
Ak konsyans,  
Lensomni,  
Melankoli,  
Rezinyasyon.

Grenn fètil mwen yo,  
Jete ak tout fòs,  
Te tonbe  
Nan tè sèk ou.

Epi mwen pa te fè anyen 
Ankò eksepte kriye  
Yon lanmè  
Dlo nan je sale.

6028 Arare nel mare d’Aral

Basta compiacenze  
Nell’indulgenza.  
Basta gemere  
Per il mio male.

Oggi chiudo  
Questo episodio  
In cui fui costretto  
Ad arare nel mare d’Aral.

Sento le onde  
Furibonde  
Schiantarsi  
Contro lo specchio  
Della mia frustrazione.

Darò un ultimo sguardo  
Alla tua gabbia.  
E me ne vado.

Hai installato in me  
Una bomba molotov  
Di deliri:  
Hai mescolato,  
Con coscienza,  
Insonnia,  
Malinconia,  
Rassegnazione.

I miei semi fertili,  
Scagliati con forza,  
Sono caduti  
Nella tua terra arida.

E non ho fatto altro  
Che piangere  
Un mare  
Di lacrime di sale.

6027 Arar no mar de Aral

Chega de deleites  
Na indulgência.  
Chega de gemer  
Pelo meu mal.

Hoje encerro  
Este episódio  
Em que fui forçado  
A arar no mar de Aral.

Sinto as ondas  
Furiosas  
Arremessarem-se  
Contra o espelho  
Da minha frustração.

Darei um último olhar  
À sua jaula.  
E vou-me embora.

Instalou em mim  
Uma bomba molotov  
De delírios:  
Misturou,  
Conscientemente,  
Insônia,  
Melancolia,  
Resignação.

Minhas sementes férteis,  
Lançadas com força,  
Caíram  
Na sua terra seca.

E não fiz outra coisa  
Senão chorar  
Um mar  
De lágrimas de sal.

6026 Arar en el mar de Aral

No más regodeos  
En la indulgencia.  
No más gemir  
Por mi mal.

Hoy clausuro  
Este episodio  
En el que me vi forzado  
A arar en el mar de Aral.

Siento las olas  
Furibundas  
Estrellarse  
Contra el espejo  
De mi frustración.

Daré una última mirada  
A tu jaula.  
Y me voy.

Instalaste en mi interior  
Una bomba molotov  
De delirios:  
Mezclaste,  
Con conciencia,  
Insomnio,  
Melancolía,  
Resignación.

Mis semillas fértiles,  
Arrojadas con potencia,  
Cayeron  
En tu tierra seca.

Y no hice otra cosa  
Que llorar  
Un mar  
De lágrimas de sal.

20260420

6025 Kosmogramojn de plezuro

Mi scias, ke vi desegnas 
Kosmogramojn de plezuro, 
Kiel iu kiu desegnas mapojn.

Kiam vi decidos ŝmiri min 
Per viaj karesoj, 
Kvazaŭ vi tronigus 
La regnon de via ĝojo 
En la malplenoj 
De mia pleksuso, 
Vi igos min transfiguriĝi 
Al senmezura deziro.

Mia korpo fariĝos 
La subteno de viaj simboloj, 
Kaj mi certigas al vi, 
Ke kiam vi volos, 
Per via tenereco 
Mi konsubstanciĝos kun vi.

Mi suspektas, kun bona fundamento, 
Ke niaj rigardoj funkcias 
Kiel interfaco
Por supreniri 
La ŝtuparon 
De la delico.

Kaj mi scias, ke vi desegnas 
Kosmogramojn de plezuro 
Kiel mapojn.

6024 Cosmogrammes de plaisir

Je sais que tu traces 
Des cosmogrammes de plaisir, 
Comme quelqu’un qui dessine des cartes.

Lorsque tu décideras de m’oindre 
De tes caresses, 
Comme si tu intronisais 
Le royaume de ta jouissance 
Dans les vides 
De mon plexus, 
Tu me feras me transfigurer 
Vers un désir immense.

Mon corps deviendra 
Le support de tes symboles 
Et je t’assure que, 
Quand tu le voudras, 
Par ta tendresse 
Je me consubstantierai.

Je soupçonne, avec raison, 
Que nos regards fonctionnent 
Comme une interface
Pour gravir 
L’escalier 
Du délice.

Je sais que tu traces 
Des cosmogrammes de plaisir, 
Comme quelqu’un qui dessine des cartes.

6023 Cosmograms of pleasure

I know that you trace 
Cosmograms of pleasure, 
Like someone drawing maps.

When you decide to anoint me 
With your caresses, 
As if you were enthroning 
The kingdom of your joy 
In the empty spaces 
Of my plexus, 
You will make me transfigure 
Toward an immense desire.

My body will become 
The support of your symbols, 
And i assure you that 
Whenever you wish, 
With your tenderness 
I will consubstantiate with you.

I suspect, with good reason, 
That our gazes function 
As an interface
To ascend 
The staircase 
Of delight.

I know that you trace 
Cosmograms of pleasure, 
Like someone drawing maps.

6022 Kosmogramme des Vergnügens

Ich weiß, dass du Kosmogramme 
Des Vergnügens zeichnest, 
Wie jemand, der Karten entwirft.

Wenn du dich entscheidest, 
Mich mit deinen Liebkosungen 
Zu salben, als würdest du 
Das Reich deiner Lust 
In den Leerräumen 
Meines Plexus enthronen, 
Wirst du mich in eine 
Ungeheure Sehnsucht verwandeln.

Mein Körper wird zum Träger 
Deiner Symbole werden, 
Und ich versichere dir, 
Dass ich mich, wann immer du willst, 
Durch deine Zärtlichkeit 
Mit dir konsubstanzieren werde.

Ich vermute mit gutem Grund, 
Dass unsere Blicke 
Wie eine Schnittstelle 
Funktionieren,
Um die Leiter der Wonne 
Hinaufzusteigen.

Und ich weiß, dass du 
Kosmogramme des Vergnügens 
Wie Karten zeichnest.

6021 Kosmogram plezi

Mwen konnen ou trase 
Kosmogram plezi, tankou
Yon moun k ap desine kat.

Lè ou deside onksyonnen mwen 
Ak karès ou, 
Tankou si ou t ap enthronize 
Wayòm jwa ou 
Nan vid 
Ki nan pleksis mwen, 
Ou pral fè mwen transfòme 
Nan direksyon yon dezi imans.

Kò mwen pral tounen 
Sipò senbòl ou yo, 
Epi mwen asire ou ke 
Lè ou vle, 
Ak tandrès ou 
Mwen pral konsubstansye.

Mwen sispèk, ak bon rezon, 
Ke gade nou yo fonksyone 
Tankou yon entèfas
Pou monte 
Eskalye 
Delis la.

Mwen konnen ou trase 
Kosmogram plezi, tankou
Yon moun k ap desine kat.

6020 Cosmogrammi di piacere

So che tracci 
Cosmogrammi di piacere, 
Come chi disegna mappe.

Quando deciderai di ungermi 
Con le tue carezze, 
Come se intronizzassi 
Il regno della tua gioia 
Nei vuoti 
Del mio plesso, 
Mi farai trasfigurare 
Verso un desiderio immenso.

Il mio corpo diverrà 
Il supporto dei tuoi simboli 
E ti assicuro che, 
Quando vorrai, 
Con la tua tenerezza 
Mi consustanzierò.

Sospetto, con fondamento, 
Che i nostri sguardi funzionino 
Come un’interfaccia
Per salire 
La scala 
Della delizia.

So che tracci 
Cosmogrammi di piacere, 
Come chi disegna mappe.

6019 Cosmogramas de prazer

Eu sei que você traça 
Cosmogramas de prazer, 
Como quem desenha mapas.

Quando você decida ungir-me 
Com suas carícias, 
Como se entronizasse 
O reino do seu gozo 
Nos vazios 
Do meu plexo, 
Você fará me transfigurar
Em um imenso desejo.

Meu corpo vai se tornar 
O suporte dos seus símbolos
E asseguro você que, 
Quando quiser, 
Com sua ternura 
Eu me consubstanciarei.

Suspeito, com fundamento, 
Que nossos olhares funcionam 
Como interface
Para subir 
A escada 
Da delícia.

Eu sei que você traça 
Cosmogramas de prazer, 
Como quem desenha mapas.

6018 Cosmogramas de placer

Yo sé que trazas
Cosmogramas de placer,
Como quien dibuja mapas.

Cuando decidas ungirme 
Con tus caricias, 
Como si entronizaras 
El reino de tu gozo 
En los vacíos 
De mi plexo, 
Me harás transfigurar 
Hacia un deseo inmenso.

Mi cuerpo devendrá 
El soporte de tus símbolos 
Y te aseguro que 
Cuando quieras 
Con tu ternura 
Me consubstanciaré.

Sospecho, con fundamento, 
Que nuestras miradas funcionan 
Como interfaz
para ascender 
La escalera 
De la delicia.

Yo sé que trazas
Cosmogramas de placer,
Como quien dibuja mapas.

20260330

6017 Inter sopiroj kaj maltrankviloj

Estas la subpremo 
De via senamo 
Sur mi: 
Elefanta 
Piedo 
Dispremanta 
Mian bruston; 
La frakasado 
De la ekvilibro 
En la akvoj 
De la glitkuranta 
Insekto; 
Ŝtona 
Statuo, 
Sen fido, 
Sinkanta dum ĝi 
Provas marŝi 
Sur la maro.

Via senamo 
Kurbigas
Miajn dezirojn 
Al la mallarĝa 
Tunelo 
De sendormeco.

Kaj mi ne volas vivi tiel, 
Inter sopiroj 
Kaj maltrankviloj.

6016 Entre désir et angoisse

C’est l’oppression
De ton désamour
Sur moi :
Le pied 
D'un éléphant 
Qui m'écrase 
La poitrine ; 
L'équilibre 
Rompu 
Par l'insecte 
Qui glisse 
Sur l'eau ; 
Une statue 
De pierre, 
Sans foi, 
Qui s'enfonce 
En essayant de marcher 
Sur la mer.

Ton désamour 
Courbe 
Mes désirs 
Vers l'étroit 
Tunnel 
De l'insomnie.

Et je ne veux plus 
Vivre ainsi, 
Entre désir et angoisse.

6015 Between longing and anxiety

It is the oppression 
Of your lack of love 
Upon me: 
An elephant's 
Foot 
Crushing 
My chest; 
The shattering 
Of the balance 
In the waters 
Of the skating 
Insect; 
A stone 
Statue, 
Without faith, 
Sinking as it 
Tries to walk 
On the sea.

Your lack of love 
Bends 
My desires 
Toward 
The narrow tunnel 
Of sleeplessness.

And I don't want to live 
Like this, between longing 
And anxiety.

6014 Zwischen Sehnsüchten und Unruhe

Es ist der Druck
Deiner Lieblosigkeit
Auf mich:
Der Fuß 
Eines Elefanten,
Der meine Brust
Zerdrückt;
Der Bruch 
Des Gleichgewichts
In den Wassern
Des Wasserläufers;
Eine steinerne 
Statue,
Ohne Glauben,
Die versinkt,
Als sie versucht,
Über das Meer 
Zu gehen.

Deine Lieblosigkeit
Krümmt 
Meine Wünsche
In den engen 
Tunnel
Der Schlaflosigkeit.

Und ich will nicht so leben,
Zwischen Sehnsüchten
Und Unruhe.

6013 Ant anvi ak traka

Se opresyon
Lanmmou ou pa ban m
Sou mwen:
Yon pat
Elefan
K ap kraze
Pwatrin mwen;
Kraze
Ekilib
Nan dlo
Ensèk
K ap glise a;
Yon estati
Wòch,
San lafwa,
Ki koule
Lè li eseye mache
Sou lanmè.

Lanmmou ou pa ban m
Koube
Dezi mwen yo
Vè tinèl
Etwat
Lensomni.

E mwen pa vle viv konsa,
Ant anvi
Ak traka.

6012 Tra aneliti e inquietudini

È l’oppressione
Del tuo disamore
Su di me:
Una zampa
Di elefante
Che schiaccia
Il mio petto;
La rottura
Dell’equilibrio
Nelle acque
Dell’insetto
Pattinatore;
Una statua
Di pietra,
Senza fede,
Che sprofonda
Nel sforzo di andare
Sul mare.

Il tuo disamore
Piega
I miei desideri
Verso il tunnel
Stretto
Dell’insonnia.

E non voglio vivere così,
Tra aneliti
E inquietudini.

6011 Entre anseios e desassossegos

É a opressão
Do seu desamor
Sobre mim:
Uma pata
De elefante
Esmagando
Meu peito;
A ruptura
Do equilíbrio
Nas águas
Do inseto
Patinador;
Uma estátua
De pedra,
Sem fé,
Que afunda
Ao tentar caminhar
Sobre o mar.

Seu desamor
Encurva
Meus desejos
Em direção ao túnel
Estreito
Da vigília sem sono.

E não quero viver assim,
Entre anseios
E desassossegos.

20260329

6010 Mi sopiras esti legitimita

Mi sopiras esti
Legitimita
De via rigardo,
Validigita
De viaj pupiloj.

Rigardu min:
Mi estas arbo
Kies frondaro
Atendas,
Neŝancelebla,
La fajron
Kiu antaŭeniras
En la arbaro.

Ke via fluo
Donu sencon
Al mia fluo
En ĉi tiu nun
De spaco
Kaj tempo.

Mi iras
Kun la grandega
Sopiro
Al via sono,
Al via aŭroro.

Mi volas nenion pli
Ol vian lumon,
Mi serĉas nenion pli
Ol vian ombron
Por kisi ĝin
Kaj kisi ĝin denove
Ĝis viaj lunoj
Vastiĝos
Kaj regos
Ĉiun paŝon
De via
Alloga buŝo.

Ĝis vi sigelos
Kaj atestos
Mian senton
De iam.

6009 J’aspire à être légitimé

J’aspire à être
Légitimé
Par ton regard,
Validé
Par tes pupilles.

Regarde-moi :
Je suis un arbre
Dont la frondaison
Attend,
Imperturbable,
Le feu
Qui avance
Dans la forêt.

Que ton cours
Donne sens
À mon écoulement
En cet aujourd’hui
D’espace
Et de temps.

Je marche
Avec l’immense
Désir
De ton timbre,
De ton aurore.

Je ne veux rien de plus
Que ta lueur,
Je ne cherche rien de plus
Que ton ombre
Pour l’embrasser
Et l’embrasser encore
Jusqu’à ce que tes lunes
Se dilatent
Et gouvernent
Chaque pas
De ta bouche
Séductrice.

Jusqu’à ce que tu scelles
Et certifies
Mon sentiment
D’autrefois.

6008 I long to be legitimated

I long to be
Legitimated
By your gaze,
Validated
By your pupils.

Look at me:
I am a tree
Whose canopy
Waits,
Unperturbed,
For the fire
Advancing
Through the forest.

May your course
Give meaning
To my flowing
In this present
Of space
And time.

I walk
With the immense
Yearning
For your timbre,
For your dawn.

I want nothing more
Than your glow,
I seek nothing more
Than your shadow
To kiss it
And kiss it again
Until your moons
Expand
And govern
Every step
Of your
Seductive mouth.

Until you seal
And certify
My feeling
From long ago.

6007 Ich sehne mich nach Legitimation

Ich sehne mich danach,
Von deinem Blick
Legitimiert zu werden,
Von deinen Pupillen
Bestätigt zu werden.

Sieh mich an:
Ich bin ein Baum,
Dessen Krone
Unerschütterlich
Auf das Feuer 
Wartet,
Das im Wald
Vorrückt.

Möge dein Strom
Meinem Fließen
In diesem Heute
Von Raum
Und Zeit
Sinn geben.

Ich gehe
Mit der unermesslichen 
Sehnsucht
Nach deinem Klang,
Nach deiner Morgenröte.

Ich will nichts mehr
Als dein Licht.
Ich suche nichts mehr
Als deinen Schatten,
Um ihn zu küssen
Und wieder zu küssen,
Bis sich deine Monde
Weiten
Und jeden Schritt
Deines verführerischen 
Mundes
Beherrschen,

Bis du besiegelst
Und bestätigst
Mein Gefühl
Von einst.

6006 Mwen anvi jwenn lejitimite

Mwen anvi
Jwenn lejitimite
Nan gade ou,
Jwenn valè
Nan je ou.

Gade mwen:
Mwen se yon pyebwa
Ki gen kouwòn li
K ap tann,
San tranble,
Dife
K ap avanse
Nan forè a.

Se pou kouran ou
Bay sans
A koule mwen
Nan jodi a
Espas
Ak tan.

M ap mache
Ak yon anvi
Imans
Pou son ou,
Pou douvanjou ou.

Mwen pa vle anyen ankò
Eksepte flanm ou,
Mwen pa chèche anyen ankò
Eksepte lonbraj ou
Pou mwen bo li
E bo li ankò
Jiskaske lalin ou yo
Elaji
E dirije
Chak pa
Nan bouch ou
Sediktè.

Jiskaske ou sele
E sètifye
Santiman mwen
Depi lontan.

6005 Anelo essere legittimato

Anelo essere
Legittimato
Dal tuo sguardo,
Convalidato
Dalle tue pupille.

Guardami:
Sono un albero
La cui chioma
Attende,
Imperturbabile,
Il fuoco
Che avanza
Nel bosco.

Che il tuo corso
Dia senso
Al mio fluire
In questo oggi
Di spazio
E di tempo.

Cammino
Con l’ansia
Immensa
Del tuo timbro,
Della tua aurora.

Non voglio altro
Che il tuo lume,
Non cerco altro
Che la tua ombra
Per baciarla
E baciarla ancora
Finché si dilatino
Le tue lune
E governino
Ogni passo
Della tua bocca
Seduttrice.

Finché tu suggelli
E certifichi
Il mio sentimento
Di un tempo lontano.

6004 Anseio ser legitimado

Anseio ser
Legitimado
Pelo seu olhar,
Validado
Pelas suas pupilas.

Olhe-me:
Sou uma árvore
Cuja copa
Aguarda,
Impertérrita,
O fogo
Que avança
Na floresta.

Que o seu curso
Dê sentido
Ao meu fluir
Neste hoje
De espaço
E de tempo.

Caminho
Com a ânsia
Imensa
Do seu timbre,
Da sua aurora.

Não quero mais
Que a sua chama,
Não busco mais
Que a sua sombra
Para beijá-la
E voltar a beijá-la
Até que se dilatem
As suas luas
E governem
Cada passo
Da sua boca
Sedutora.

Até que sele
E certifique
O meu sentimento
De outrora.

20260323

6003 Eraron de komencanto

Mi faris
Eraron
De komencanto.

Mi estis malkovrita
De la atenta radio
De via pupilo.

Nun vi legas
Miajn sunajn flamojn
Kun
Astronomia
Precizeco,
Antaŭvidas
Ĉiun eksplodon,
Ĉiun aŭroron
Kiu insistas naskiĝi.

La derma valo
Kiu min kovras
Eniras irizan vigladon
Kiam via ĉeesto
Proksimiĝas,
Kvazaŭ mia haŭto
Lernus
Novan manieron vidi.

6002 Une erreur de débutant

J’ai commis
Une erreur
De débutant.

J’ai été découvert
Par le rayon attentif
De ta pupille.

À présent tu lis
Mes flambées solaires
Avec une exactitude
Astronomique,
Tu anticipes
Chaque explosion,
Chaque aurore
Qui insiste à naître.

La vallée dermique
Qui me recouvre
Entre en veille irisée
Quand ta présence
S’approche,
Comme si ma peau
Apprenait
Une nouvelle manière de voir.

6001 A beginner’s mistake

I have made
A beginner’s
Mistake.

I was discovered
By the attentive ray
Of your pupil.

Now you read
My solar flares
With astronomical
Precision,
You anticipate
Each outburst,
Each aurora
That insists on being born.

The dermal valley
That covers me
Enters iridescent vigil
When your presence
Draws near,
As if my skin
Were learning
A new way of seeing.

6000 Einen Anfängerfehler

Ich habe
Einen Anfängerfehler
Begangen.

Ich wurde entdeckt
Vom aufmerksamen Radar                            
Deiner Pupille.

Nun liest du
Meine Sonnenflammen
Mit astronomischer
Genauigkeit.
Du ahnst
Jeden Ausbruch voraus, 
Jede Morgendämmerung, 
Die sich drängt.

Das dermale Tal,
Das mich bedeckt,
Tritt in irisierende Wachsamkeit,
Wenn deine Gegenwart
Sich nähert,
Als würde meine Haut
Eine neue Weise
Zu sehen erlernen.

5999 Yon erè debutan

Mwen te fè
Yon erè
Debutan.

Ou dekouvri m
Nan reyon vijilan
Je ou.

Kounye a ou li
Flanm solèy mwen yo
Avèk presizyon
Astwonomik,
Ou antisipe
Chak eklatman,
Chak douvanjou
Ki pèsiste pou fèt.

Vale po a
Ki kouvri m
Antre nan vijilans koulè
Lè prezans ou
Ap pwoche,
Tankou si po mwen a
T ap aprann
Yon nouvo fason pou wè.

5998 Un erro da principiante

Ho commesso
Un erro
Da principiante.

Sono stato scoperto
Dal raggio attento
Della tua pupilla.

Ora leggi
Le mie fiammate solari
Con esattezza
Astronomica,
Anticipi
Ogni scoppio,
Ogni aurora
Che insiste nel nascere.

La valle dermica
Che mi ricopre
Entra in una veglia iridata
Quando la tua presenza
Si avvicina,
Come se la mia pelle
Imparasse
Un nuovo modo di vedere.

5997 Um erro de principiante

Cometi
Um erro
De principiante.

Fui descoberto
Pelo raio atento
Da sua pupila.

Agora você lê
Minhas labaredas solares
Com exatidão
Astronômica,
Antecipa
Cada explosão,
Cada aurora
Que insiste em nascer.

O vale dérmico
Que me recobre
Entra em vigília irisada
Quando sua presença
Se aproxima,
Como se minha pele
Aprendesse
Um novo modo de ver.

5996 Oceano de senfinaj bordoj

La sono estas
La bazo de la formo
Kaj kiam pasas tagoj
Sen la sekreta normo
De viaj vortoj de tagiĝo,
De viaj vortoj de ondo,
De viaj vortoj de nubo,
Kiel mi povos plenigi
La eĥon de miaj konkoj?

Sen via voĉo
Restas nur
Fora murmuro,
Murmura eĥo 
Kiu perdiĝas
En la vasta
Elspiro de la maro.

Sed kiam 
Via voĉo
Serpentumas
Tra la meandroj
De la konko de mia orelo,
Mi lasas min porti:
Mi sentas min flosi
En oceano
De senfinaj bordoj.

5995 Océan aux rivages infinis

Le son est
La base de la forme
Et lorsque passent les jours
Sans la norme secrète
De tes mots d’aurore,
De tes mots de vague,
De tes mots de nuage,
Comment pourrai-je combler
L’écho de mes coquillages ?

Sans ta voix
Ne persiste que
Un lointain murmure,
Le susurrement d’un écho 
Qui se perd
Dans le vaste
Exhalation de la mer.

Mais lorsque 
Ta voix
Se faufile
Dans les méandres
Du coquillage de mon oreille,
Je me laisse porter :
Je flotte
Dans un océan
Aux rivages infinis.

5993 Ozean mit unendlichen Ufern

Der Klang
Ist die Grundlage der Form.
Und wenn Tage vergehen
Ohne die geheime Norm
Deiner Wort-Morgenröten,
Deiner Wort-Wellen,
Deiner Wort-Wolken,
Wie soll ich das Echo 
Meiner Muscheln erfüllen?

Ohne deine Stimme
Bleibt nur
Das ferne Rauschen,
Das Murmeln eines Echos,
Das sich verliert
Im weiten
Atem des Meeres.

Doch wenn deine Stimme
Sich windet
Durch die Mäander
Der Schnecke meines Ohres,
Lasse ich mich treiben:
Ich fühle,
Dass ich schwebe
In einem Ozean
Mit unendlichen Ufern.

5992 Oseyan ki pa gen limit

Son an se
Baz fòm nan
Lè jou pase
San règ sekrè
Mo ou yo ki tankou douvanjou,
Mo ou yo ki tankou vag,
Mo ou yo ki tankou nyaj,
Kijan m ap ranpli
Eko kokiy mwen yo?

San vwa ou
Se sèlman 
Yon bri lwen
Yon murmur eko 
Ki pèdi
Nan gwo 
Souf lanmè a.

Men lè 
Vwa ou
Ap glise
Nan koub 
Kokiy zòrèy mwen,
Mwen lage kò m:
Mwen santi m ap flote
Nan yon oseyan
Ki pa gen limit.

20260322

5991 Oceano dalle rive infinite

Il suono è
La base della forma
E quando passano i giorni
Senza la norma segreta
Delle tue parole d’aurora,
Delle tue parole d’onda,
Delle tue parole di nube,
Come potrò colmare
L’eco delle mie conchiglie?

Senza la tua voce
Rimane solo
Un lontano rumore,
il mormorio di un eco 
Che si perde
Nella vasta
Esalazione del mare.

Ma quando 
La tua voce
Serpeggia
Tra i meandri
Della conchiglia del mio orecchio,
Mi lascio andare:
Sento di fluttuare
In un oceano
Dalle rive infinite.

5990 Oceano de margens infinitas

O som é
A base da forma
E quando passam dias
Sem a norma secreta
Das suas palavras de aurora,
Das suas palavras de onda,
Das suas palavras de nuvem,
Como poderei preencher
O eco das minhas conchas?

Sem sua voz
Só persiste
Um rumor distante,
O murmúrio de um eco 
Que se perde
Na vasta
Exalação do mar.

Mas quando 
Sua voz
Serpenteia
Pelos meandros
Da concha do meu ouvido,
Eu me deixo levar:
Sinto que flutuo
Num oceano
De margens infinitas.

5989 Mi trovis la ars combinatoria

Mi trovis la ars combinatoria
Kapabla ekbruligi
La movon
De via rigardo
Al plezuro.

Kiam vi permesas al mi
Gvidi,
Kun respekto,
Vian arkon de alianco
Al la plej sankta loko
De via templo,
Al la plej malnova 
Signo
De via haŭto.

Ke tiu tremo
Ekzistas
Fariĝas bati
La grasĉelojn
Kiuj impregnas
La artikojn
De mia korpo.
Kvazaŭ ĉiu verso
Memorigus ke ankaŭ
Mia karno respondas
Al la miro de via estaĵo.

5988 J’ai trouvé l’ars combinatoria

J’ai trouvé l’ars combinatoria
Capable d’allumer
Le mouvement
De ton regard
Vers le plaisir.

Quand tu me permets
De guider,
Avec révérence,
Ton arche d’alliance
Vers le lieu le plus sacré
De ton temple,
Vers le signe 
Le plus ancien
De ta peau.

Que ce frémissement
Existe
Fait battre
Les cellules adipeuses
Qui imprègnent
Les articulations
De mon corps.
Comme si chaque vers
Rappelait que ma chair 
Aussi répond
À l’émerveillement de ton être.

5987 I got the ars combinatoria

I got the ars combinatoria
Capable of igniting
The movement
Of your gaze
Toward pleasure.

When you allow me
To guide,
With reverence,
Your ark of the covenant
To the most sacred place
Of your temple,
To the most 
ancient sign
Of your skin.

That this trembling
Exists
Makes beat
The adipose cells
That permeate
The joints
Of my body.
As if each verse
Reminded that
My flesh too responds
To the wonder of your being.

5986 Ich fand das ars combinatoria

Ich fand das ars combinatoria,
Fähig, die Bewegung 
Deines Blickes
In Richtung Lust
Zu entfachen.

Wenn du mir erlaubst,
Mit Ehrfurcht
Deine Bundeslade 
Zu führen
Zum heiligsten Ort
Deines Tempels,
Zum ältesten 
Zeichen
Deiner Haut.

Dass dieses Beben 
Existiert,
Lässt die Fettzellen 
Schlagen, die 
Die Gelenke
Meines Körpers 
Durchdringen.
Als würde jeder Vers
Daran erinnern, dass auch 
Mein Fleisch auf das Staunen
Deines Seins antwortet.

5985 Mwen jwenn ars combinatoria a

Mwen jwenn ars combinatoria a
Ki kapab limen 
Mouvman
Gade ou k ap ale
Vè plezi.

Lè ou pèmèt mwen 
Mennen,
Ak reverans,
Lach alyans ou
Nan plas ki pi sakre
Tanp ou,
Nan siy 
Ki pi ansyen
Po ou.

Lefèt ke tranbleman sa a 
Egziste
Fè bat 
Selil gra yo 
Ki kouvri 
Jwenti
Nan kò mwen.
Tankou si chak vès
Ta sonje ke menm 
Chè mwen reponn tou
Ak mèvèy egzistans ou.

5984 Ho trovato l’ars combinatoria

Ho trovato l’ars combinatoria
Capace di accendere
Il movimento
Del tuo sguardo
Verso il piacere.

Quando mi permetti
Di guidare,
Con reverenza,
La tua arca dell’alleanza
Al luogo più sacro
Del tuo tempio,
Al segno 
più antico
Della tua pelle.

Che questo tremore
Esista
Fa battere
Le cellule adipose
Che impregnano
Le articolazioni
Del mio corpo.
Come se ogni verso
Ricordasse che anche
La mia carne risponde
Alla meraviglia del tuo essere.

5983 Encontrei o ars combinatoria

Encontrei o ars combinatoria
Capaz de acender
O movimento
Do seu olhar
Rumo ao prazer.

Quando me permite
Conduzir,
Com reverência,
Sua arca da aliança
Ao lugar mais sagrado
Do seu templo,
Ao sinal 
mais antigo
Da sua pele.

Que esse estremecimento
Exista
Faz bater
As células adiposas
Que impregnam
As articulações
Do meu corpo.
Como se cada verso
Recordasse que também
Minha carne responde
Ao assombro do seu ser.

5982 Via sola ĉeesto

Via sola ĉeesto
Igas min lasi
La ŝtonon
Kiun mi portas
En mia brusto
Kaj kiu nomiĝas
Doloro.

Kvazaŭ
Senpeza satelito
Falanta el sia orbito,
Miaj malĝojoj
Solviĝas en mi
Kiam via piedo
Transpasas la limon
De miaj ĉenoj.

5981 Ta seule présence

Ta seule présence
Me fait lâcher
La pierre
Que je porte
Dans ma poitrine
Et qui porte
Le nom
De peine.

Comme un satellite
Sans poids
Qui tombe de son orbite,
Mes angoisses
Se dissolvent en moi
Quand ton pied
Franchit la limite
De mes chaînes.

5980 Your mere presence

Your mere presence
Makes me release
The stone
I carry wrapped
In my chest
And that bears
The name
Of sorrow.

As if it were
A weightless satellite
Falling from its orbit,
My grief dissolves
Within me
When your foot
Crosses the limit
Of my chains.

5979 Deine bloße Gegenwart

Deine bloße Gegenwart
Lässt mich den Stein 
Loslassen,
Den ich 
In meiner Brust trage
Und der den Namen 
Kummer trägt.

Wie ein schwereloser 
Satellit,
Der sich aus seiner 
Umlaufbahn löst,
Lösen sich in mir 
Die Sorgen auf,
Wenn dein Fuß die Grenze
Meiner Ketten überschreitet.

5978 Sèl prezans ou

Sèl prezans ou
Fè m lage 
Wòch la
Mwen pote 
Vlope nan pwatrin mwen,
Wòch ki pote non 
Lapenn.
Tankou si se te yon satelit 
San pwa
Ki dekroche nan òbit li,
Tout kè sere yo 
Fonn anndan mwen
Lè pye ou 
Travèse limit 
Chenn mwen yo.

5977 La tua sola presenza

La tua sola presenza
Mi fa lasciare
La pietra
Che porto
Nel petto
E che porta
Il nome
Di pena.

Come se fosse
Un satellite senza peso
Che cade dalla sua orbita,
Le mie angosce
Si dissolvono in me
Quando il tuo piede
Supera il limite
Delle mie catene.

5976 Sua simples presença

Sua simples presença
Me faz soltar
A pedra
Que levo
No peito
E que carrega
O nome
De dor.

Como se fosse
Um satélite sem peso
Que se desprende da órbita,
Minhas angústias
Se dissolvem em mim
Quando seu pé
Ultrapassa o limite
Das minhas correntes.

5975 Mi preskaŭ ploras

Mi preskaŭ ploras
Pro plezuro
Vidante
Ke printempo alproksimiĝas.

Oni antaŭvidas
Ke miaj sakuroj
Floros
Pli frue ol kutime
En mia brusto,
Pro la tenero
Per kiu via korpo
Min igas
Vibri.

5974 Je pleure presque

Je pleure presque
De plaisir
En voyant
Que le printemps approche.

On prévoit
Que mes sakura
Fleuriront
Plus tôt que d’habitude
Dans ma poitrine,
À cause de la tendresse
Avec laquelle ton corps
Me fait
Vibrer.

5973 I almost cry

I almost cry
From pleasure
Seeing that
Spring approaches.

It is foreseen
That my sakura trees
Will bloom
Earlier than usual
In my chest,
Because of the tenderness
With which your body
Makes me
Vibrate.

5972 Ich weinte fast

Ich weinte fast
Vor Lust,
Als ich sah,
Dass der Frühling näherkommt.

Es ist zu erwarten,
Dass meine Sakuras
Früher als gewöhnlich
In meiner Brust
Erblühen,
Wegen der Zärtlichkeit,
Mit der dein Körper
Mich
Zum Schwingen bringt.

5971 Mwen prèske kriye

Mwen prèske kriye
Ak plezi,
Lè mwen wè
Prentan ap pwoche.

Yo prevwa
Ke pye sakura mwen yo
Pral fleri
Anvan lè nòmal la
Nan pwatrin mwen,
Akoz tandrès
Ak ki ou fè
Kò mwen
Tranble.

5970 Quasi piango

Quasi piango
Di piacere
Vedendo
Che la primavera si avvicina.
Si prevede
Che i miei sakura
Fioriscano
Prima del solito
Nel mio petto,
A causa della tenerezza
Con cui il tuo corpo
Mi fa
Vibrare.

5969 Quase choro

Quase choro
De prazer
Ao ver
Que a primavera se aproxima.

Prevê-se
Que minhas sakuras
Floresçam
Antes do habitual
No meu peito,
Por causa da ternura
Com que seu corpo
Me faz
Vibrar.

5968 Entre anhelos y desasosiegos

Es la opresión
De tu desamor
Sobre mí:
Una pata
De elefante
Aplastando
Mi pecho;
La rotura
Del equilibrio
En las aguas
Del insecto
Patinador;
Una estatua
De piedra,
Sin fe,
Que se hunde
Al intentar caminar
Sobre la mar.

Tu desamor
Me curva
Los deseos
Hacia el túnel
Estrecho
Del desvelo.

Y no quiero vivir así,
Entre anhelos
Y desasosiegos.

5967 Anhelo ser legitimado

Anhelo ser
Legitimado
Por tu mirada,
Validado
Por tus pupilas.

Mírame:
Soy un árbol
Cuya fronda
Aguarda,
Impertérrita,
El fuego
Que avanza
En el bosque.

Que tu cauce
Dé sentido
A mi fluir
En este hoy
De espacio
Y de tiempo.

Ando
Con el ansia
Inmensa
De tu timbre,
De tu aurora.

No quiero más
Que tu lumbre,
No busco más
Que tu sombra
Para besarla
Y volver a besarla
Hasta que se dilaten
Tus lunas
Y gobiernen
Cada paso
De tu boca
Seductora.

Hasta que selles
Y certifiques
Mi sentimiento
De otrora.

5966 Un error de principiante

He cometido 
Un error 
De principiante.

He sido descubierto
Por el radio atento 
De tu pupila.

Ahora lees 
Mis llamaradas solares
Con exactitud 
Astronómica,
Anticipas 
Cada estallido,
Cada aurora 
Que insiste en nacer.

El valle dérmico 
Que me recubre
Entra en vigilia irisada
Cuando tu presencia 
Se aproxima,
Como si mi piel 
Aprendiera
Un nuevo modo de ver.

5965 Océano de orillas infinitas

El sonido es
La base de la forma
Y cuando pasan días
Sin la secreta norma
De tus palabras auroras,
De tus palabras de ola,
De tus palabras de nube,
¿Cómo voy a poder colmar
El eco de mis caracolas?

Sin tu voz 
Solo persiste 
El rumor distante, 
El murmullo de un eco 
Que se pierde 
En la vasta 
Exhalación del mar.

En cambio, 
Cuando tu voz 
Serpentea 
Por los meandros 
Del caracol de mi oído, 
Me dejo llevar: 
Siento que floto 
En un océano 
De orillas infinitas.

5964 Yo di con el ars combinatoria

Yo di con el ars combinatoria 
Capaz de hacer encender 
El movimiento 
De tu mirada 
Hacia el placer.

Cuando me permites 
Conducir, 
Con reverencia, 
Tu arca de la alianza, 
Al lugar más sagrado 
De tu templo, 
Al signo 
Más antiguo 
De tu piel.

Que ese estremecimiento 
Exista, 
Hace latir 
Las células adiposas 
Que impregnan 
Las articulaciones 
De mi cuerpo. 
Como si cada verso 
Recordara que también 
Mi carne responde 
Al asombro de tu ser.

5963 Tu sola presencia

Tu sola presencia 
Me hace soltar 
La piedra, 
Que llevo envuelta 
En el pecho 
Y que lleva 
Por nombre 
Pena. 

Como si fuese 
Un satélite ingrávido 
Que de su órbita 
Se descuelga, 
Se disuelven en mí 
Las congojas, 
Cuando tu pie 
Pasa el límite 
De mis cadenas.

5962 Casi lloro

Casi lloro 
Del placer, 
Al ver que se acerca 
La primavera.

Se prevé 
Que mis sakuras 
Florezcan 
Antes de lo habitual 
En mi pecho, 
A causa de la ternura 
Con que me hace 
Vibrar 
Tu cuerpo. 

20260313

5961 Kiel la kurbo de la meandro

Mi vidas vin 
Ĉirkaŭi min 
Kun milda 
Ronronado; 
Dum vi mordetas 
Miajn delikatajn foliojn 
Kaj miajn burĝonojn, 
Vi pasigas vian langon 
Laŭ la rando 
De la pintoj 
De miaj fingroj, 
Kiel strata 
Kato 
Kiu montras 
Sian scivolemon 
Sur mia balkoneto.

Mi komprenis, ke mi jam estis 
Kaptita en la trajektorio 
De deziro, 
En la orbito 
De sopiro.

Mi estis rifuzinta 
Interplekti ĥimerojn 
Kiuj havus implicojn 
Por mia kaduka 
Koro.

Tamen, 
Per via krucmilito 
Al mia Jerusalemo, 
Vi montris al mi per faktoj, 
Ke la revado 
Estas senfina, 
Ke la elĵetita vorto 
Ĉiam revenas 
Kiel bumrango, 
Ke la iluzio estas 
Cirkla, 
Ke viaj okuloj kaj miaj 
Faras klaran kongruon, 
Ke la deziro estas 
Neevitebla, 
Kiel la kurbo de la meandro 
En la riveroj kiuj ĉirkaŭlimas 
La monton Aconcagua.

5960 Comme la courbe du méandre

Je te vois 
Rôder autour de moi 
Avec un doux 
Ronronnement ; 
Tandis que tu mordilles 
Mes feuilles tendres 
Et mes pousses, 
Tu passes ta langue 
Sur le bord 
Du bout 
De mes doigts, 
Comme un chat 
Errant 
Qui laisse poindre 
Sa curiosité 
Sur mon balcon.

J’ai compris que j’étais déjà 
Pris dans la trajectoire 
Du désir, 
Dans l’orbite 
De l’envie ardent.

Je m’étais refusé 
A imbriquer des chimères 
Qui auraient des implications 
Pour mon cœur 
Délabré.

Cependant, 
Avec ta croisade 
Vers ma Jérusalem, 
Tu m’as montré par tes actes 
Que le songe 
Est infini, 
Que la parole lancée 
Revient toujours 
Comme un boomerang, 
Que l’illusion est 
Circulaire, 
Que tes yeux et les miens 
Font un match limpide, 
Que le désir est 
Inévitable, 
Comme la courbe du méandre 
Dans les rivières qui bordent 
Le mont Aconcagua.

5959 Like the meander’s curve

I see you 
Circling around me 
With a soft 
Purr; 
While you nibble on 
My tender leaves 
And my sprouts, 
You run your tongue 
Along 
The edge 
Of my fingertips, 
Like a stray 
Cat 
Letting curiosity 
Peek onto 
My balcony.

I understood that I was already 
Trapped in the trajectory 
Of desire, 
In the orbit
Of longing.

I had refused 
To interlace chimeras 
That might have consequences 
For my battered 
Heart.

However, 
With your crusade 
Toward my Jerusalem, 
You showed me through actions 
That dreaming 
Is infinite, 
That the spoken word 
Always returns 
Like a boomerang, 
That illusion is 
Circular, 
That your eyes and my eyes 
Make a clear match, 
That desire is 
Inevitable, 
Like the meander’s curve 
In the rivers that border 
Mount Aconcagua.

5958 Wie die Kurve eines Mäanders

Ich sehe dich 
Um mich herumschleichen
Mit einem sanften 
Schnurren,
Während du 
An meinen zarten Blättern
Und meinen Knospen 
Knabberst,
Du lässt deine Zunge
Über den Rand
Der Spitzen 
Meiner Finger gleiten,
Wie eine Straßenkatze,
Die ihre Neugier
An meinem Balkon 
Zeigt.

Ich verstand, dass ich bereits 
Gefangen war in der Bahn 
Des Verlangens,
In der Umlaufbahn 
Der Sehnsucht.

Ich hatte mich geweigert,
Chimären zu verweben,
Die Folgen
Für mein ramponiertes Herz
Haben könnten.

Doch mit 
Deinem Kreuzzug
In Richtung meines Jerusalems
Hast du mir mit Taten gezeigt,
Dass der Traum 
Unendlich ist,
Dass das geworfene Wort
Immer wie ein Bumerang 
Zurückkehrt,
Dass die Illusion 
Kreisförmig ist,
Dass deine Augen und meine Augen
Eine klare Übereinstimmung finden,
Dass das Verlangen unvermeidlich ist,
Wie die Kurve eines Mäanders
In den Flüssen,
Die den Mount Aconcagua
Umfließen.

5957 Tankou koub meyand

Mwen wè ou ap 
Vire bò kote mwen
Ak yon ronronman 
Dous,
Pandan ou ap griyen 
Fèy jèn mwen yo
Ak boujon mwen yo,
Ou pase 
Lang ou 
Sou bò pwent 
Dwèt mwen yo,
Tankou yon chat 
Lari
Ki leve 
Kiryozite li
Sou balkon mwen.

Mwen te konprann
Ke mwen te deja pran
Nan trajè 
Dezi a,
Nan òbit anvi a.

Mwen te refize
Mele chimè
Ki ta gen konsekans
Pou kè mwen 
Ki fin kraze.

Men, ak kwazad ou
Nan direksyon
Jerizalèm mwen,
Ou te montre m ak zak
Ke rèv la 
Pa gen limit,
Ke pawòl yo jete
Toujou retounen
Tankou yon boumerang,
Ke ilizyon an 
Sikilè,
Ke je ou ak je mwen
Fè yon match klè,
Ke dezi a 
Inevitab,
Tankou koub meyand
Nan rivyè ki pase
Bò Monte Aconcagua.

5956 Come la curva del meandro

Io ti vedo 
Aggirarti intorno a me 
Con un dolce 
Ronronio; 
Mentre mordicchi 
Le mie foglie tenere 
E i miei germogli, 
Passi la tua lingua 
Sul bordo 
Delle punte 
Delle mie dita, 
Come un gatto 
Randagio 
Che affaccia 
La curiosità 
Sul mio balcone.

Compresi che ero già
Intrappolato nella traiettoria 
Del desiderio, 
Nell’orbita 
Del capriccio.

Mi ero rifiutato 
Di intrecciare chimere 
Che avessero implicazioni 
Per il mio cuore 
Malconcio.

Comunque, 
Con la tua crociata 
Verso la mia Gerusalemme, 
Mi dimostrasti con i fatti 
Che il sogno 
È infinito, 
Che la parola lanciata 
Ritorna sempre 
Come un boomerang, 
Che l’illusione è 
Circolare, 
Che i tuoi occhi e i miei 
Fanno un nitido match, 
Che il desiderio è 
Inevitabile, 
Come la curva del meandro 
Nei fiumi che circondano 
Il monte Aconcagua.

5955 Como a curva do meandro

Eu vejo você 
Rondar-me 
Com um suave 
Ronronar; 
Enquanto mordisca 
Minhas folhas tenras 
E meus brotos, 
Passa sua língua 
Pela borda 
Das pontas 
Dos meus dedos, 
Como um gato 
De rua 
Que espreita 
A curiosidade 
Na minha varanda.

Entendi que já estava 
Preso na trajetória 
Do desejo, 
Na órbita 
Do anseio.

Eu havia recusado 
Entrelaçar quimeras 
Que tivessem implicações 
Para o meu 
Coração cambaleante.

No entanto, 
Com sua cruzada 
Rumo à minha Jerusalém,
Demonstrou com fatos 
Que o devaneio 
É infinito, 
Que a palavra lançada 
Sempre retorna 
Como um bumerangue, 
Que a ilusão é 
Circular, 
Que seus olhos e meus olhos 
Fazem um nítido match, 
Que o desejo é 
Inevitável, 
Como a curva do meandro 
Nos rios que margeiam 
O monte Aconcágua.

5954 Como la curva del meandro

Yo te veo 
Rondarme
Con un ronroneo 
Suave, 
Mientras mordisqueas 
Mis hojas tiernas 
Y mis brotes, 
Pasas tu lengua 
Por el borde 
De las yemas 
De mis dedos, 
Como un gato 
Callejero 
Que asoma 
La curiosidad 
A mi balcón.

Entendí que ya estaba 
Atrapado en la trayectoria 
Del deseo, 
En la órbita 
Del anhelo.

Me había rehusado 
A imbricar quimeras 
Que tuvieran implicaciones 
Para mi destartalado 
Corazón.

Sin embargo, 
Con tu cruzada 
Hacia mi Jerusalén, 
Me demostraste con hechos 
Que el ensueño 
Es infinito, 
Que la palabra arrojada, 
Vuelve siempre 
Como un bumerán, 
Que la ilusión es 
Circular, 
Que tus ojos y mis ojos 
Hacen un nítido match, 
Que el deseo es 
Inevitable, 
Como la curva del meandro 
En los ríos que bordean 
El monte Aconcagua.

20260307

5953 Gasto ĉe la bankedo de Mordeĥaj

Ne ĉiam, 
Sed kiam mi 
Glitas 
Laŭ la bordoj 
De viaj krutaj 
Montoj, 
Kvazaŭ mi estus 
Arĝenta 
Surfanto, 
Mi sentas en mia brusto 
La amalgamon 
De sentoj, 
Kiujn vi igas 
Min sperti, 
Kiam mi enspiras, 
Kun decidema brusto, 
La senmakulan polenon 
De via ĝemeta trankvilo.

Kaj en tiuj 
Fajraj globoj, 
En kiuj mi vojaĝas, 
Envolvita 
De la aŭro 
De viaj manoj 
Super mia kapo, 
Mi travivas apokalipson 
De avideco, 
Kiu igas min suspiri.

Fakte, 
Kion mi volas diri estas, 
Ke mi sopiras 
Kun maltrankvila deziro 
Denove ripeti, 
Kiel gasto 
Ĉe la bankedo 
De mordeĥaj, 
Viajn fruktojn 
Malpermesitajn 
Al mia deziro.

5952 Convive au banquet de Mardochée

Ce n’est pas toujours, 
Mais lorsque je 
Glisse doucement 
Le long des côtes 
De tes montagnes 
Escarpées, 
Comme si j’étais 
Un surfeur 
D’argent, 
Je sens dans ma poitrine 
L’amalgame 
De sensations 
Que tu m’amènes 
A vivre, 
Quand j’inspire, 
D’une poitrine résolue, 
Le pollen immaculé 
De ton calme gémissant

Et dans ces 
Boules de feu 
Dans lesquelles je voyage, 
Enveloppé 
Par l’aura 
De tes mains 
Sur ma tête, 
Je vis une apocalypse 
D’avidité 
Qui me fait soupirer.

En réalité, 
Ce que je veux dire, 
C’est que je désire 
Avec anxiété 
Répéter encore, 
Comme convive 
Au banquet 
De Mardochée, 
De tes fruits 
Interdits 
A mon désir.

5951 Guest at Mordecai’s banquet

Not always, 
But when I 
Slide along 
The slopes of 
Your steep 
Mountains, 
As if I were 
A surfer 
Of silver, 
I feel in my chest 
The amalgam 
Of sensations 
You lead me 
To experience, 
When I breathe in, 
With a resolute chest, 
The pristine pollen of your 
Softly sighing calm.

And within these 
Balls of fire 
In which I travel, 
Wrapped in 
The aura 
Of your hands 
Upon my head, 
I live an apocalypse 
Of eagerness 
That makes me sigh.

Actually, 
What I want to say is 
That I long, 
With anxious desire, 
To repeat once more, 
Like a guest 
At Mordecai’s 
Banquet, 
The taste of your fruits 
Forbidden
To my desire.

5950 Gast beim Bankett Mordechais

Es ist nicht immer so.
Doch wenn ich
An den Küsten
Deiner steilen Berge
Hinabgleite,
Wie ein silberner 
Surfer,
Spüre ich 
In meiner Brust
Die Verschmelzung
Der Empfindungen,
Die du mich 
Erleben lässt,
Wenn ich mit 
Voller Lunge
Den makellosen Pollen
Deiner stöhnenden 
Ruhe einatme.

Und in diesen
Feuerkugeln,
In denen ich reise,
Eingehüllt
In die Aura 
Deiner Hände
Über meinem Kopf,
Erlebe ich eine Apokalypse
Der Begierde,
Die mich seufzen lässt.

In Wahrheit
Will ich sagen,
Dass ich mich sehne,
Voller Unruhe zurückzukehren,
Um es zu wiederholen,
Wie ein Gast
Beim Bankett
Mordechais,
Von deinen Früchten,
Die meinem Verlangen
Verboten sind.

5949 Yon komensal nan bankè Mòdekay la

Se pa toujou,
Men lè mwen
Glise dousman
Sou kòt
Mòn 
Apik ou yo,
Tankou si mwen te
Yon surfeur 
An ajan,
Mwen santi 
Nan pwatrin mwen
Melanj sansasyon
Ou fè mwen
Viv,
Lè mwen respire
Ak tout fòs poumon mwen
Polèn san tach
Nan kalm ou ki ap jemi.

E nan boul 
Dife sa yo
Mwen vwayaje ladan yo,
Vlope
Nan aura 
Men ou
Sou tèt mwen,
Mwen viv yon apokalips
De avidite
Ki fè m soupi.

An reyalite,
Sa mwen vle di se
Ke mwen anvi,
Ak gwo enkyetid, retounen
Repete ankò,
Tankou yon komensal
Nan bankè
Mòdekay la,
Fwi ou yo 
Entèdi 
Pou dezi mwen.

5948 Cmmensale al banchetto di Mardocheo

Non è sempre, 
Ma quando 
Scivolo  
Lungo le coste 
Delle tue ripide 
Montagne, 
Come se fossi 
Un surfista 
D’argento, 
Sento nel mio petto 
L’amalgama 
Di sensazioni 
Che mi induci 
A vivere, 
Quando inalo, 
Con il petto risoluto, 
Il polline immacolato 
Della tua calma gemebonda.

Ed in queste 
Sfere di fuoco 
Nelle quali viaggio, 
Avvolto 
Dall’aura 
Delle tue mani 
Sopra la mia testa, 
Vivo un’apocalisse 
Di avidità 
Che mi fa sospirare.

In realtà, 
Ciò che voglio dire è 
Che desidero 
Ardentemente tornare 
A ripetere, 
Come commensale 
Al banchetto 
Di Mardocheo, 
Dei tuoi frutti 
Proibiti 
Al mio desiderio.

5947 Comensal no banquete de Mardoqueu

Não é sempre, 
Mas quando eu 
Deslizo-me devagar 
Pelas costas 
Das suas íngremes 
Montanhas, 
Como se fosse 
Um surfista 
De prata, 
Sinto no meu peito 
A amálgama 
De sensações 
Que você me induze
A viver, 
Quando inspiro, 
Com o peito decidido, 
O pólen imaculado 
Da sua calma gemente.

E nestas 
Bolas de fogo 
Nas quais viajo, 
Envolto 
Pela aura 
Das suas mãos 
Sobre a minha cabeça, 
Vivo um apocalipse 
De avidez 
Que me faz suspirar.

Na verdade, 
O que quero dizer é 
Que anseio, 
Com desassossego, 
Voltar a repetir, 
Como comensal 
No banquete 
De Mardoqueu, 
Das suas frutas 
Vedadas 
Ao meu desejo.

5946 Comensal en el banquete de Mardoqueo

No es siempre, 
Pero cuando yo 
Me deslizo 
Por las costas 
De tus empinadas 
Montañas, 
Como si fuese 
Un surfeador 
De plata, 
Siento en mi pecho 
La amalgama
De sensaciones 
Que me induces 
A vivir, 
Cuando esnifo 
A pulmón resuelto 
Del polen impoluto 
De tu gimiente calma.

Y en estas 
Bolas de fuego 
En las que viajo 
Envuelto 
Por el aura 
De tus manos 
Sobre mi cabeza 
Vivo un apocalipsis 
De avidez 
Que me hace suspirar.

En realidad, 
Lo que quiero decir es, 
Que anhelo 
Con ansiedades volver 
A repetir, 
Como comensal 
En el banquete 
De Mardoqueo, 
De tus frutas 
Vedadas 
A mi deseo.