La sono estas
La bazo de la formo
Kaj kiam pasas tagoj
Sen la sekreta normo
De viaj vortoj de tagiĝo,
De viaj vortoj de ondo,
De viaj vortoj de nubo,
Kiel mi povos plenigi
La eĥon de miaj konkoj?
Sen via voĉo
Restas nur
Fora murmuro,
Murmura eĥo
Kiu perdiĝas
En la vasta
Elspiro de la maro.
Sed kiam
Via voĉo
Serpentumas
Tra la meandroj
De la konko de mia orelo,
Mi lasas min porti:
Mi sentas min flosi
En oceano
De senfinaj bordoj.
No hay comentarios.:
Publicar un comentario