20240216

5495 La malaperado de lumo

Mi portis torĉon, 
Kiel statuo de libereco, 
Kaj en mia brusto mi konservis flamon 
Similan al la fosforesko, 
Kiun la maro havas nokte.

Mia rideto radiis varman serenecon.

Ĝis la sinsekvo 
De viaj komedo 
Ĉesis spuri mian vojon 
Kaj la meandro de viaj riveroj 
Apud mi ĉesis pasi.

Mi portis lanternon, 
Kiel koloso de Rodis, 
Kaj en mi ekbrilis fulmo 
Komparebla al tiu pentrita 
De la norda lumo sur la ĉielo.

La regado de paco videblis sur mia vizaĝo.

Ĝis la eĥo de viaj planedoj 
Ĉesis resoni en mia atmosfero 
Kaj la cirkvito de viaj lunoj 
Tra mia orbito ĉesis rotacii.

Mi tenis luman lanternon, 
Similan al la Bagdada baterio, 
Kaj en mia animo mi ŝirmis 
La frakta irizado 
De papilioj kaj ilia flirtado.

Mia korpo estis regata de sereneco.

Ĝis la simfonio de viaj ondoj 
Ĉesis ludi en mia oceano 
Kaj la migrado de viaj nuboj 
En mia ĉielo ĉesis danci.

5494 The fading of light

I used to carry a torch, 
Like a statue of liberty, 
And in my chest, I kept a flame 
Like the phosphorescence 
That the sea has at night.

My smile radiated a warm serenity.

Until the sequence 
Of your comets 
Stopped tracing my path 
And the meander of your rivers 
Beside me stopped passing.

I used to carry a lantern, 
Like a colossus of Rhodes, 
And in me shone a flash 
Comparable to that painted 
By the northern lights in the sky.

The reign of peace could be seen on my face.

Until the echo of your planets 
Stopped resonating in my atmosphere 
And the circuit of your moons 
Through my orbit stopped rotating.

I used to hold a luminous flashlight, 
Like the Baghdad battery, 
And in my soul, I sheltered 
The fractal iridescence 
Of the butterflies and their fluttering.

My body was governed by serenity.

Until the symphony of your waves 
Stopped playing in my ocean 
And the migration of your clouds 
In my sky stopped dancing.

5493 La disparition de la lumière

Je portais une torche, 
Comme la statue de la liberté, 
Et dans ma poitrine je gardais une flamme 
Semblable à la phosphorescence 
Qu’a la nuit à la mer.

Mon sourire dégageait une chaleureuse sérénité.

Jusqu'à ce que la séquence 
De tes comètes 
Cessent de tracer ma voie 
Et que le méandre de tes rivières 
A côté de moi cesse de passer.

Je portais une lanterne, 
Comme un colosse de Rhodes, 
Et en moi brillait un éclair 
Comparable à celui peint 
Par les aurores boréales dans le ciel.

Le règne de la paix se lisait sur mon visage.

Jusqu'à ce que l'écho de tes planètes 
Cesse de résonner dans mon atmosphère 
Et que le circuit de tes lunes 
A travers mon orbite cesse de tourner.

Je tenais une lampe lumineuse, 
Semblable à la batterie de Bagdad, 
Et j'abritais dans mon âme 
L'irisation fractale 
Des papillons et leurs battements.

Mon corps était gouverné par la sérénité.

Jusqu'à ce que la symphonie de tes vagues
Cesse de jouer dans mon océan 
Et que la migration de tes nuages 
Dans mon ciel cesse de danser.

5492 L'affievolimento della luce

Portavo una fiaccola, 
Come la Statua della Libertà, 
E nel petto conservavo una fiamma 
Simile alla fosforescenza 
Che di notte ha il mare.

Il mio sorriso irradiava una calda serenità.

Fino a quando la sequenza 
Delle tue comete
La mia rotta ha smesso di tracciare 
E il meandro dei tuoi fiumi 
Accanto a me ha smesso di andare.

Portavo una lanterna, 
Come il colosso di Rodi, 
E in me brillava un lampo 
Paragonabile a quello dipinto 
Nel cielo dall'aurora boreale.

Sulla mia faccia si vedeva il regno della pace.

Fino a quando l'eco dei tuoi pianeti 
Ha smesso di risuonare nella mia atmosfera 
E il circuito delle tue lune 
Attraverso la mia orbita ha smesso di ruotare.

Tenevo in mano una torcia luminosa, 
Simile alla batteria di Baghdad, 
E nella mia anima custodivo 
L'iridescenza frattale 
Delle farfalle e il loro svolazzare.

Il mio corpo era governato dalla serenità.

Fino a quando la sinfonia delle tue onde 
Smise di suonare nel mio oceano 
E la migrazione delle tue nuvole 
Nel mio cielo smise di danzare.

5191 O desvanecimento da luz

Eu carregava um farol, 
Como da estátua da liberdade, 
E no peito guardava uma chama 
Parecida a fosforescência 
Que nas noites tem o mar.

Meu sorriso irradiava uma morna serenidade.

Até que a sequência 
Dos seus cometas
Minha via parou de traçar 
E o meandro dos seus rios 
Ao meu lado parou de passar.

Eu carregava uma tocha, 
Como o colosso de Rodes, 
E em mim brilhou o clarão 
Comparável ao que no céu
Pinta a aurora polar.

No meu rosto era visível o refúgio da paz.

Até que o eco de seus planetas 
Parou de ressoar em minha atmosfera
E o circuito de suas luas 
Em minha órbita cessou de girar.

Eu segurava uma lanterna luminosa, 
Semelhante à bateria de Bagdá, 
E na minha alma protegia 
A iridescência fractal
Das borboletas e seu esvoaçar.

Meu corpo era governado pela serenidade.

Até que a sinfonia das suas ondas
Deteve de tocar no meu oceano 
E a migração das suas nuvens 
No meu céu parou de dançar.

5490 El desvanecimiento de la luz

Yo llevaba una antorcha, 
Cual estatua de la libertad, 
Y en mi pecho guardaba una llama 
Similar a la fosforescencia 
Que tiene en las noches la mar.

Mi sonrisa irradiaba una cálida serenidad.

Hasta que la secuencia 
De tus cometas 
Paró de trazar mi senda 
Y el meandro de tus ríos 
A mi vera dejó de pasar.

Yo portaba un farol, 
Cual coloso de Rodas, 
Y en mi resplandecía un destello 
Comparable al que en el cielo 
Pinta la aurora boreal.

En mi cara se notaba el reinado de la paz.

Hasta que el eco de tus planetas 
Dejó de resonar en mi atmósfera
Y el circuito de tus lunas 
Por mi órbita cesó de girar.

Yo sostenía una linterna luminosa, 
Similar a la pila de Bagdad, 
Y en mi alma resguardaba 
La iridiscencia fractal
De las mariposas y su aletear.

Mi cuerpo era gobernado por la serenidad.

Hasta que la sinfonía de tus olas 
Paró de sonar en mi océano
Y la migración de tus nubes 
En mi cielo dejó de danzar.

20240215

5489 Estu via brakumo, kiu min trovas

Gustinte en via plekso
La siropon de plezuro, 
Mi sentis min perdita 
Kiel blinda minotaŭro, kiu vagas, 
Vagante en labirinto de pasemaj ombroj, 
Ne trovi sian propran piedsignon.

Mi volas trovi min, 
Sed en viaj brakoj 
Estu via brakumo, kiu min trovas.

Viaj brakumoj kreas 
Gravitan kampon, kiu altiras 
Ĉiujn mirindaĵojn al mia universo. 
Volvita kiel furoshiki 
Mi perdiĝas en la vento, 
Kiu flustras sekretojn al la steloj.

Mi volas trovi min, 
Sed en viaj brakoj 
Estu via brakumo, kiu min trovas.

Sub la ekstazo de viaj kisoj, 
Miloj da steloj dancas 
En la vojo de miaj pupiloj 
Kaj la universo de via tenero 
Igas miajn dezirojn serĉi 
La konstelaciojn sur via talio.

5488 Lass deine Umarmung, die mich findet

Nachdem ich den Sirup der Lust 
In deinem Plexus geschmeckt hatte, 
Fühlte ich mich verloren 
Wie ein blinder Minotaurus wandert, 
Durch ein Labyrinth flüchtiger Schatten, 
Ohne seinen eigenen Fußabdruck zu finden.

Ich möchte mich selbst finden, 
Aber in deinen armen,
Lass deine Umarmung, die mich findet.

Deine Umarmungen erzeugen 
Ein Gravitationsfeld, das alle wunder 
In mein Universum lockt. 
Eingehüllt wie ein furoshiki 
Verliere ich mich im Wind, 
Der den Sternen zuflüstert.

Ich möchte mich selbst finden, 
Aber in deinen armen,
Lass deine Umarmung, die mich findet.

Unter der Ekstase deiner küsse 
Tanzen tausende von Sternen 
In die pfade meinen Papillen 
Und das Universum deiner Zärtlichkeit 
Macht meine wünsche 
Sternbildern in deinem Taillen suchen.

5487 Que ce soit ton étreinte qui me trouve

Après avoir goûté dans ton plexus 
Le sirop de plaisir, 
Je me suis senti perdu 
Comme un minotaure aveugle qui divague, 
Errant dans un labyrinthe d'ombres fugaces, 
Sans trouver sa propre empreinte.

Je veux me retrouver, 
Mais dans tes bras, 
Que ce soit ton étreinte qui me trouve.

Tes câlins créent 
Un champ gravitationnel qui attire 
Toutes les merveilles dans mon univers. 
Enveloppé tel un furoshiki 
Je me perds dans le vent 
Qui murmure aux tes étoiles.

Je veux me retrouver, 
Mais dans tes bras, 
Que ce soit ton étreinte qui me trouve.

Sous l'extase de tes baisers, 
Des milliers d'étoiles dansent 
Dans la voie de mes pupilles 
Et l'univers de ta tendresse 
Fait que mes désirs trouvent 
Les constellations de ta taille.

5486 Let it be your embrace that finds me

After tasting in your plexus
The syrup of pleasure, 
I felt lost 
Like a blind minotaur that wanders, 
Wandering in a labyrinth of fleeting shadows, 
Without finding its own footprint.

I want to find myself, 
But in your arms, 
Let it be your embrace that finds me.

Your hugs create 
A gravitational field that attracts 
All wonders to my universe. 
Wrapped like a furoshiki 
I get lost in the wind 
That whispers to your stars.

I want to find myself, 
But in your arms, 
Let it be your embrace that finds me.

Under the ecstasy of your kisses, 
Thousands of stars dance 
In my trails of my pupils 
And the universe of your tenderness 
Makes my desires look up
The constellations in your navel.

5485 Lascia il tuo abbraccio a trovarmi

Dopo aver goduto nel tuo plesso
Lo sciroppo del piacere, 
Mi sono sentito perso 
Come un minotauro cieco che vaga, 
Errando in un labirinto di ombre fugaci, 
Senza trovare la propria orma.

Voglio ritrovare me stesso, 
Ma tra le tue braccia, 
Lascia il tuo abbraccio a trovarmi.

I tuoi abbracci creano 
Un campo gravitazionale che attira 
Tutte le meraviglie al mio universo. 
Avvolto come un furoshiki 
Mi perdo nel vento 
Che sussurra alle tue stelle.

Voglio ritrovare me stesso, 
Ma tra le tue braccia, 
Lascia il tuo abbraccio a trovarmi.

Sotto l'estasi dei tuoi baci, 
Migliaia di stelle danzano 
Nelle tracce delle mie pupille 
E l'universo della tua tenerezza 
Fa ai miei desideri cercare
Le costellazioni nella tua vita.

5484 Que seja o seu abraço que me ache

Depois de provar em seu plexo
O xarope do prazer, 
Me senti perdido 
Como um Minotauro cego que vagueia,
Errante num labirinto de sombras fugazes, 
Sem achar suas próprias pisadas.

Quero me encontrar, 
Mas em seus braços, 
Que seja o seu abraço que me ache.

Seus abraços criam 
Um campo gravitacional que atrai 
Todas as maravilhas para o meu universo. 
Enrolado como um furoshiki 
Me perco no vento 
Que sussurra às suas estrelas.

Quero me encontrar, 
Mas em seus braços, 
Que seja o seu abraço que me ache.

Sob o êxtase dos seus beijos, 
Milhares de estrelas dançam 
No rasto de minhas pupilas 
E o universo da sua ternura 
Faz com que meus desejos busquem 
As constelações da sua cintura.

5483 Que sea tu abrazo el que me halle

Luego de probar en tu plexo 
El almíbar del placer, 
Me sentí perdido 
Como ciego minotauro que vaga, 
Errante en un laberinto de sombras fugaces, 
Sin hallar su propia huella.

Quiero encontrarme, 
Pero entre tus brazos, 
Que sea tu abrazo el que me halle.

Tus abrazos crean 
Un campo gravitacional que atrae 
Todas las maravillas a mi universo. 
Envuelto como un furoshiki 
Me pierdo en el viento 
Que susurra a tus estrellas.

Quiero encontrarme, 
Pero entre tus brazos, 
Que sea tu abrazo el que me halle.

Bajo el éxtasis de tus besos, 
Millares de astros danzan 
En el rastro de mis pupilas 
Y el universo de tus ternuras, 
Hace que mis anhelos busquen 
Las constelaciones en tu talle.

20240213

5482 Malgranda

Kun viaj manoj sur mia korpo, 
Mi estis pasema fulmo 
En la stela vasteco, 
Soleca folio 
En la etenda arbaro, 
Forgesita petalo 
En la larĝa ĝardeno.

Mi estis apenaŭ sablograjno 
En la senfina dezerto, 
Ĝemo perdita 
En la grandeco de la ĉielo.

Per la senfinaj lipoj, 
Per kiuj vi kovris min, 
Mi fariĝis vorto perdita 
En la eĥo de silento, 
Kiel kudrilo 
En la grandega fojnamaso.

Mi estis la apenaŭ aŭdebla flustro 
En la bruego de la vento, 
Eta falstelo 
En la senfina galaksio.

Kiel pluvguto 
En la vasta maro.

Mi transfiguriĝis antaŭ vi 
En eta silueto 
Ĉe la senfina horizonto.

Malgranda mi estas antaŭ la tenereco, 
Kiun vi montras antaŭ mi.

5480 Little

With your hands on my body, 
I was fleeting in a flash 
In the stellar vastness, 
A solitary leaf 
In the extensive forest, 
A forgotten petal 
In the vast garden.

I was barely a grain of sand 
In the infinite desert, 
A sigh lost 
In the immensity of the sky.

With the endless lips 
With which you covered me, 
I became a word lost 
In the echo of silence, 
Like a needle 
In the immense haystack.

I have been the barely audible whisper 
In the roar of the wind, 
A tiny shooting star 
In the limitless galaxy.

Like a raindrop 
In the vast sea.

I was transfigured in front of you 
In a tiny silhouette 
On the endless horizon.

Little am I before the tenderness 
You display before me.