20260322

5967 Anhelo ser legitimado

Anhelo ser
Legitimado
Por tu mirada,
Validado
Por tus pupilas.

Mírame:
Soy un árbol
Cuya fronda
Aguarda,
Impertérrita,
El fuego
Que avanza
En el bosque.

Que tu cauce
Dé sentido
A mi fluir
En este hoy
De espacio
Y de tiempo.

Ando
Con el ansia
Inmensa
De tu timbre,
De tu aurora.

No quiero más
Que tu lumbre,
No busco más
Que tu sombra
Para besarla
Y volver a besarla
Hasta que se dilaten
Tus lunas
Y gobiernen
Cada paso
De tu boca
Seductora.

Hasta que selles
Y certifiques
Mi sentimiento
De otrora.

5966 Un error de principiante

He cometido 
Un error 
De principiante.

He sido descubierto
Por el radio atento 
De tu pupila.

Ahora lees 
Mis llamaradas solares
Con exactitud 
Astronómica,
Anticipas 
Cada estallido,
Cada aurora 
Que insiste en nacer.

El valle dérmico 
Que me recubre
Entra en vigilia irisada
Cuando tu presencia 
Se aproxima,
Como si mi piel 
Aprendiera
Un nuevo modo de ver.

5965 Océano de orillas infinitas

El sonido es
La base de la forma
Y cuando pasan días
Sin la secreta norma
De tus palabras auroras,
De tus palabras de ola,
De tus palabras de nube,
¿Cómo voy a poder colmar
El eco de mis caracolas?

Sin tu voz 
Solo persiste 
El rumor distante, 
El murmullo de un eco 
Que se pierde 
En la vasta 
Exhalación del mar.

En cambio, 
Cuando tu voz 
Serpentea 
Por los meandros 
Del caracol de mi oído, 
Me dejo llevar: 
Siento que floto 
En un océano 
De orillas infinitas.

5964 Yo di con el ars combinatoria

Yo di con el ars combinatoria 
Capaz de hacer encender 
El movimiento 
De tu mirada 
Hacia el placer.

Cuando me permites 
Conducir, 
Con reverencia, 
Tu arca de la alianza, 
Al lugar más sagrado 
De tu templo, 
Al signo 
Más antiguo 
De tu piel.

Que ese estremecimiento 
Exista, 
Hace latir 
Las células adiposas 
Que impregnan 
Las articulaciones 
De mi cuerpo. 
Como si cada verso 
Recordara que también 
Mi carne responde 
Al asombro de tu ser.

5963 Tu sola presencia

Tu sola presencia 
Me hace soltar 
La piedra, 
Que llevo envuelta 
En el pecho 
Y que lleva 
Por nombre 
Pena. 

Como si fuese 
Un satélite ingrávido 
Que de su órbita 
Se descuelga, 
Se disuelven en mí 
Las congojas, 
Cuando tu pie 
Pasa el límite 
De mis cadenas.

5962 Casi lloro

Casi lloro 
Del placer, 
Al ver que se acerca 
La primavera.

Se prevé 
Que mis sakuras 
Florezcan 
Antes de lo habitual 
En mi pecho, 
A causa de la ternura 
Con que me hace 
Vibrar 
Tu cuerpo. 

20260313

5961 Kiel la kurbo de la meandro

Mi vidas vin 
Ĉirkaŭi min 
Kun milda 
Ronronado; 
Dum vi mordetas 
Miajn delikatajn foliojn 
Kaj miajn burĝonojn, 
Vi pasigas vian langon 
Laŭ la rando 
De la pintoj 
De miaj fingroj, 
Kiel strata 
Kato 
Kiu montras 
Sian scivolemon 
Sur mia balkoneto.

Mi komprenis, ke mi jam estis 
Kaptita en la trajektorio 
De deziro, 
En la orbito 
De sopiro.

Mi estis rifuzinta 
Interplekti ĥimerojn 
Kiuj havus implicojn 
Por mia kaduka 
Koro.

Tamen, 
Per via krucmilito 
Al mia Jerusalemo, 
Vi montris al mi per faktoj, 
Ke la revado 
Estas senfina, 
Ke la elĵetita vorto 
Ĉiam revenas 
Kiel bumrango, 
Ke la iluzio estas 
Cirkla, 
Ke viaj okuloj kaj miaj 
Faras klaran kongruon, 
Ke la deziro estas 
Neevitebla, 
Kiel la kurbo de la meandro 
En la riveroj kiuj ĉirkaŭlimas 
La monton Aconcagua.

5960 Comme la courbe du méandre

Je te vois 
Rôder autour de moi 
Avec un doux 
Ronronnement ; 
Tandis que tu mordilles 
Mes feuilles tendres 
Et mes pousses, 
Tu passes ta langue 
Sur le bord 
Du bout 
De mes doigts, 
Comme un chat 
Errant 
Qui laisse poindre 
Sa curiosité 
Sur mon balcon.

J’ai compris que j’étais déjà 
Pris dans la trajectoire 
Du désir, 
Dans l’orbite 
De l’envie ardent.

Je m’étais refusé 
A imbriquer des chimères 
Qui auraient des implications 
Pour mon cœur 
Délabré.

Cependant, 
Avec ta croisade 
Vers ma Jérusalem, 
Tu m’as montré par tes actes 
Que le songe 
Est infini, 
Que la parole lancée 
Revient toujours 
Comme un boomerang, 
Que l’illusion est 
Circulaire, 
Que tes yeux et les miens 
Font un match limpide, 
Que le désir est 
Inévitable, 
Comme la courbe du méandre 
Dans les rivières qui bordent 
Le mont Aconcagua.

5959 Like the meander’s curve

I see you 
Circling around me 
With a soft 
Purr; 
While you nibble on 
My tender leaves 
And my sprouts, 
You run your tongue 
Along 
The edge 
Of my fingertips, 
Like a stray 
Cat 
Letting curiosity 
Peek onto 
My balcony.

I understood that I was already 
Trapped in the trajectory 
Of desire, 
In the orbit
Of longing.

I had refused 
To interlace chimeras 
That might have consequences 
For my battered 
Heart.

However, 
With your crusade 
Toward my Jerusalem, 
You showed me through actions 
That dreaming 
Is infinite, 
That the spoken word 
Always returns 
Like a boomerang, 
That illusion is 
Circular, 
That your eyes and my eyes 
Make a clear match, 
That desire is 
Inevitable, 
Like the meander’s curve 
In the rivers that border 
Mount Aconcagua.

5958 Wie die Kurve eines Mäanders

Ich sehe dich 
Um mich herumschleichen
Mit einem sanften 
Schnurren,
Während du 
An meinen zarten Blättern
Und meinen Knospen 
Knabberst,
Du lässt deine Zunge
Über den Rand
Der Spitzen 
Meiner Finger gleiten,
Wie eine Straßenkatze,
Die ihre Neugier
An meinem Balkon 
Zeigt.

Ich verstand, dass ich bereits 
Gefangen war in der Bahn 
Des Verlangens,
In der Umlaufbahn 
Der Sehnsucht.

Ich hatte mich geweigert,
Chimären zu verweben,
Die Folgen
Für mein ramponiertes Herz
Haben könnten.

Doch mit 
Deinem Kreuzzug
In Richtung meines Jerusalems
Hast du mir mit Taten gezeigt,
Dass der Traum 
Unendlich ist,
Dass das geworfene Wort
Immer wie ein Bumerang 
Zurückkehrt,
Dass die Illusion 
Kreisförmig ist,
Dass deine Augen und meine Augen
Eine klare Übereinstimmung finden,
Dass das Verlangen unvermeidlich ist,
Wie die Kurve eines Mäanders
In den Flüssen,
Die den Mount Aconcagua
Umfließen.

5957 Tankou koub meyand

Mwen wè ou ap 
Vire bò kote mwen
Ak yon ronronman 
Dous,
Pandan ou ap griyen 
Fèy jèn mwen yo
Ak boujon mwen yo,
Ou pase 
Lang ou 
Sou bò pwent 
Dwèt mwen yo,
Tankou yon chat 
Lari
Ki leve 
Kiryozite li
Sou balkon mwen.

Mwen te konprann
Ke mwen te deja pran
Nan trajè 
Dezi a,
Nan òbit anvi a.

Mwen te refize
Mele chimè
Ki ta gen konsekans
Pou kè mwen 
Ki fin kraze.

Men, ak kwazad ou
Nan direksyon
Jerizalèm mwen,
Ou te montre m ak zak
Ke rèv la 
Pa gen limit,
Ke pawòl yo jete
Toujou retounen
Tankou yon boumerang,
Ke ilizyon an 
Sikilè,
Ke je ou ak je mwen
Fè yon match klè,
Ke dezi a 
Inevitab,
Tankou koub meyand
Nan rivyè ki pase
Bò Monte Aconcagua.

5956 Come la curva del meandro

Io ti vedo 
Aggirarti intorno a me 
Con un dolce 
Ronronio; 
Mentre mordicchi 
Le mie foglie tenere 
E i miei germogli, 
Passi la tua lingua 
Sul bordo 
Delle punte 
Delle mie dita, 
Come un gatto 
Randagio 
Che affaccia 
La curiosità 
Sul mio balcone.

Compresi che ero già
Intrappolato nella traiettoria 
Del desiderio, 
Nell’orbita 
Del capriccio.

Mi ero rifiutato 
Di intrecciare chimere 
Che avessero implicazioni 
Per il mio cuore 
Malconcio.

Comunque, 
Con la tua crociata 
Verso la mia Gerusalemme, 
Mi dimostrasti con i fatti 
Che il sogno 
È infinito, 
Che la parola lanciata 
Ritorna sempre 
Come un boomerang, 
Che l’illusione è 
Circolare, 
Che i tuoi occhi e i miei 
Fanno un nitido match, 
Che il desiderio è 
Inevitabile, 
Come la curva del meandro 
Nei fiumi che circondano 
Il monte Aconcagua.

5955 Como a curva do meandro

Eu vejo você 
Rondar-me 
Com um suave 
Ronronar; 
Enquanto mordisca 
Minhas folhas tenras 
E meus brotos, 
Passa sua língua 
Pela borda 
Das pontas 
Dos meus dedos, 
Como um gato 
De rua 
Que espreita 
A curiosidade 
Na minha varanda.

Entendi que já estava 
Preso na trajetória 
Do desejo, 
Na órbita 
Do anseio.

Eu havia recusado 
Entrelaçar quimeras 
Que tivessem implicações 
Para o meu 
Coração cambaleante.

No entanto, 
Com sua cruzada 
Rumo à minha Jerusalém,
Demonstrou com fatos 
Que o devaneio 
É infinito, 
Que a palavra lançada 
Sempre retorna 
Como um bumerangue, 
Que a ilusão é 
Circular, 
Que seus olhos e meus olhos 
Fazem um nítido match, 
Que o desejo é 
Inevitável, 
Como a curva do meandro 
Nos rios que margeiam 
O monte Aconcágua.

5954 Como la curva del meandro

Yo te veo 
Rondarme
Con un ronroneo 
Suave, 
Mientras mordisqueas 
Mis hojas tiernas 
Y mis brotes, 
Pasas tu lengua 
Por el borde 
De las yemas 
De mis dedos, 
Como un gato 
Callejero 
Que asoma 
La curiosidad 
A mi balcón.

Entendí que ya estaba 
Atrapado en la trayectoria 
Del deseo, 
En la órbita 
Del anhelo.

Me había rehusado 
A imbricar quimeras 
Que tuvieran implicaciones 
Para mi destartalado 
Corazón.

Sin embargo, 
Con tu cruzada 
Hacia mi Jerusalén, 
Me demostraste con hechos 
Que el ensueño 
Es infinito, 
Que la palabra arrojada, 
Vuelve siempre 
Como un bumerán, 
Que la ilusión es 
Circular, 
Que tus ojos y mis ojos 
Hacen un nítido match, 
Que el deseo es 
Inevitable, 
Como la curva del meandro 
En los ríos que bordean 
El monte Aconcagua.

20260307

5953 Gasto ĉe la bankedo de Mordeĥaj

Ne ĉiam, 
Sed kiam mi 
Glitas 
Laŭ la bordoj 
De viaj krutaj 
Montoj, 
Kvazaŭ mi estus 
Arĝenta 
Surfanto, 
Mi sentas en mia brusto 
La amalgamon 
De sentoj, 
Kiujn vi igas 
Min sperti, 
Kiam mi enspiras, 
Kun decidema brusto, 
La senmakulan polenon 
De via ĝemeta trankvilo.

Kaj en tiuj 
Fajraj globoj, 
En kiuj mi vojaĝas, 
Envolvita 
De la aŭro 
De viaj manoj 
Super mia kapo, 
Mi travivas apokalipson 
De avideco, 
Kiu igas min suspiri.

Fakte, 
Kion mi volas diri estas, 
Ke mi sopiras 
Kun maltrankvila deziro 
Denove ripeti, 
Kiel gasto 
Ĉe la bankedo 
De mordeĥaj, 
Viajn fruktojn 
Malpermesitajn 
Al mia deziro.