20220405

4529 Yo quería desprenderme de la pena


Yo quería desprenderme de la pena 
Como si se tratase de un cotiledón caedizo.

Que se me fuese del alma la tristeza
Como la cáscara de una almendra,
Como una hoja madura en otoño,
Como una estrella cadente 
Que se desengancha del firmamento
Y leve y breve cae al precipicio.

Yo quería abandonar el desconsuelo
Como abandona el polluelo 
El cascarón al eclosionar.

Mudar de piel como de agobio
Como si fuese una serpiente
Soltar la escama de armadillo,
Como concha de nautilos,
Como un diente de leche.

Dejar ir el recuerdo amargo
Que como cometa al viento
Se desprende de su cuerda,
Que cayeran mi sarta de cuentas
Como de un collar de perlas,
Dejar a la deriva mi barca de velas
Con sus alas rotas 
por las ráfagas de una borrasca
Como el vestigio de nieve 
que arrastra la tormenta.

Abandonar en la tumba del olvido
El recuerdo maldito 
Que me cose por dentro la herida. 

Yo quería desprenderme de la pena 
Como si se tratase de un cotiledón caedizo.


20220404

4528 Si tú me dices: ¡sí!


Si tú me dices: ¡sí!

Surco los mares vikingos 
Hasta llegar a nuevas tierras 
Llenas de oro y de perlas.

Combato dragones reales,
Batallo incansablemente
Con soldados medievales.

Descubro nuevos soles,
Nuevas desorbitadas lunas, 
Antiguas lejanas estrellas.

Fundo poderosos imperios, 
Recorro vastísimos desiertos, 
Hurgo las más hondas cavernas.

Lanzo los dados de la suerte
Cruzando invicto y vencedor 
Las fronteras del río Rubicón. 

Pero si tú me dices: ¡no!…

20220403

4527 Fuego plácido


Tu amor 
Lleva consigo 
Un fuego plácido 
En el que 
Paulatinamente 
Me consumo.

Mañana
Seré un reducto
De lo que fui
En días de otrora.

Quemo recuerdos
Y pétalos
En tus llamas
Para perfumar
Los días
Que juntos
Vivimos.

El perfume 
De mis horas
Se eleva en espirales
Hasta llenar
Nuestra alcoba.

Cuando el aroma
De mis sacrificios
Llegue a la orilla 
De tus torbellinos 
Soltaré todas 
Mis amarras.

Entonces exploraré 
Las órbitas 
De tus planetas 
Y dejaré mi timón 
En piloto automático,
Fuera del control 
De mis ansias.

20220402

4526 Limbo del triangolo delle Bermude

Quando il mio cuore si è ancorato
Insieme alle navi della tua vita,
Io ero una barca vuota
Remando come un matto
Andando verso il nulla,
Limbo del triangolo
Delle Bermude,
Una nave spettrale
Vagando agli antipodi
Dalla calma.

Ecco perché ora canto e lodo
Il momento esatto
In cui ti ostinai a lanciare
Le tue reti in modo che io
Non mi affogasse.

Ecco perché ora trovo ed esalto
Il momento esatto
In cui hai insistito per riattaccare
Le tue viti in modo che io
Non mi perdesse.

Me ne andavo come Alfonsina e le sue alghe
A perdermi nel delirio.

Non ero interessato nell’infinito
Numero delle onde del mare,
La schiuma bianca sfrangiata
Che nel suo becco ricama
Il gabbiano sulla riva,
L’azzurro vento profumato di malva,
Il groviglio del sargasso
Nella gola della gazza.

Quando il mio cuore si è ancorato
Insieme alle navi della tua vita,
Io ero una barca vuota
Remando come un matto
Andando verso il nulla,
Limbo del triangolo
Delle Bermude,
Una nave spettrale
Vagando agli antipodi
Dalla calma.

4525 Limbo do triângulo das Bermudas

Quando meu coração ancorou
Junto com os navios de sua vida,
Eu era um barco vazio
Remando a esmo
Rumo a nada,
Limbo do triângulo
Das Bermudas,
Um fantasmagórico barco
Vagando às antípodas
Da calma.

É por isso que eu canto e louvo
O momento exato
O que você insistiu em jogar
Suas redes para que eu
Eu não me afogasse.

Por isso agora trovo e exalto
O momento exato
Que você insistiu em desligar
Suas vinhas para que eu
Eu não vou me perdesse.

Eu ia como Alfonsina e suas algas
Para me perder no delírio.

Não me importou o infinito
Número das ondas do mar,
A orlada espuma branca 
Que borda em seu bico 
A gaivota na praia,
O vento azul com cheiro malva,
A maranha do sargaço
Na garganta do turpial.

Quando meu coração ancorou
Junto com os navios de sua vida,
Eu era um barco vazio
Remando a esmo
Rumo a nada,
Limbo do triângulo
Das Bermudas,
Um fantasmagórico barco
Vagando às antípodas
Da calma.

4524 Limbes du triangle des Bermudes

Quand mon cœur tu as ancré
Avec les navires de ta vie,
J'étais un bateau vide
En rament comme un fou
Vers le néant,
Limbes du triangle
Des Bermudes,
Un bateau fantomatique
Errant aux antipodes
Du calme.

C'est pourquoi maintenant je chante et loue
Le moment exact
Que tu as insisté en jeter
Tes réseaux pour que je
Je ne vais pas me noyer.

C'est pourquoi maintenant je récite et exalte
Le moment exact
Que tu as insisté pour pendre
Tes vignes pour que je
Je ne vais pas me perdre.

J’étais parti comme Alfonsina et ses algues
Pour me perdre dans le délire.

Je me fichais du nombre infini
Des vagues de la mer,
La mousse blanche frangée
Qui brode dans son bec
La mouette sur le rivage,
Le vent bleu au parfum mauve,
L'enchevêtrement des sargasses
Dans la gorge du muguet.

Quand mon cœur tu as ancré
Avec les navires de ta vie,
J'étais un bateau vide
En rament comme un fou
Vers le néant,
Limbes du triangle
Des Bermudes,
Un bateau fantomatique
Errant aux antipodes
Du calme.

4523 Une grenier de moutarde

Pendant longtemps,
Pour tant de jours
Tant d'ères
J'ai perdu
Tant de confiance
Que je besoin
Un grenier
De moutarde
Pour y restaurer
La foi que j'ai perdue,
Quand je t'ai perdu.

4522 Grenejo de mustardo

Longtempe,
Tiom da tagoj
Tiom da epokoj
Mi perdis
Tiel memfida
Ke nun mi precizas
Unu grenejo
De mustardo
Por restarigi
La fidon, kiun mi perdis,
Kiam mi perdis vin.

4521 Yon depo moutad

Pou yon tan long,
Pou Anpil jou 
Anpil epòk 
Mwen te pedi 
Konsa konfyans 
Ki m kounye a presi 
Yon depo 
Moutad 
Pou retabli 
Lafwa ki mwen te pèdi 
Lè mwen te pèdi ou.

4520 Ein Silo von Senf

Für sehr längst Zeit, 
Für sehr viele Tage, 
Sehr viele Epochen, 
Ich habe so sehr 
Vertrauen verloren 
Dass jetzt brauche ich, 
Ein Silo 
Von Senf 
Für um wiederherstellen 
Der Glaube, den ich verlor, 
Als ich dich verlor.

4519 Un granaio di senape

Per molto tempo,
Tanti giorni
Tante ere
Ho perso
Così tanta fiducia
Che preciso
Un granaio
Di senape
Per ristabilire
La fede che ho perso,
Quando ti ho perso

4518 Um celeiro de mostarda

Por muito tempo,
Tantos dias
Tantas eras
Eu perdi
Tanta confiança
Quão preciso
Um celeiro
De mostarda
Para restaurar
A fé que eu perdi,
Quando você eu perdi.

4517 A mustard's granary

For so long time,
So many days,
So many eras
I have lost
So much confidence
That I need
A mustard’s
Granary
To restore
The faith that I lost
When I lost you.

4516 Lo dejé todo y te seguí


Así era mi vida cuando te asomaste
Dirigiendo tus pupilas hacia el desastre
De existencia que llevaba:

Una esfera inerte sin vida ni nada de verde
Que echó a rodar por la pulsión de verte.

Estaba inmóvil, sin vida aparente.

Sólo observaba.

Desde mi refugio de famélica tarántula,
Como antigua serpiente que vigila su presa,
Con ojos de leopardo lleno de ansias.

Cuando el tambor de tu voz repicaste
Inició el mecanismo motriz que me animaba
A salir de mi letargo,
A romper la hibernación,
A saltar a las aguas azules de tu calma.

Lo dejé todo y te seguí,
Con una ansiedad inusitada.

Fue la muerte de mi mismo y no advertí
Viví una transición no anticipada.
Sentí placer, no supe nada,
Volví a la vida al compás de tu llamada.

Abandoné el árbol, el ave, la rosa,
Las letras de mis islas, 
El aire debajo de mis alas,
Mis verdes pálidas olas, 
El rayo de luz 
Que iluminaba mi cabeza 
Como el nimbo,
Mi copa rebosada, 
El oro, el basto, la espada.
Como sonámbulo 
En un funicular de fuego 
Tú me hiciste ascender hasta tu nube
Con la fuerza de atracción de tu mirada.

20220401

4515 Con un poco de tu amor


Con un poco de tu amor 
Y una barca que reme 
Hasta la orilla de tus besos 
Redescubro el continente 
Perdido de la Atlántida.

Con un poco de tu amor 
Y las letras del alefato 
Recitadas entre susurros
Puedo reconstruir la mítica
Biblioteca de Alejandría.

Con un poco de tu amor 
Y los círculos de las esferas 
Puedo recrear el mundo 
De la música polifónica
Y sus infinitos planetas.

Con un poco de tu amor 
Y un par de semillas tiernas 
Puedo restaurar en cadena
Todos los tonos de verde
En la selva de la Amazonía.

Con un poco de tu amor, 
No sería nada convertir 
Las piedras en nuevo pan, 
Tornar el agua en fresco vino,
Mil panes y peces multiplicar.

Con un poco de tu amor, 
Puedo ciegamente saltar
Como trapecista de circo
Desde el pináculo del templo
Y caminar ingrávido sobre la mar,