20230823

5298 Gwo lapli tristès

Li toujou pa klè 
Konbyen nan pwovens mwen 
Yo pral an vijilan 
Sou menas ou nan lapli, 
Gwo lapli tristès 
Ki vini nan je m '
Soti nan gade ensèten ou.

5297 Abunda pluvo de malĝojo


Ankoraŭ ne estas klare, 
Kiom da miaj provincoj 
Estos atentigitaj
Pri via minaco de pluvo,
Abunda pluvo de malĝojo, 
Kiu venas al miaj okuloj 
El via necerta rigardo.

5296 Copiosa pioggia di tristezza

Non è ancora chiaro 
Quante delle mie province 
Saranno messi in allarme 
Della tua minaccia di pioggia, 
Tua copiosa pioggia di tristezza 
Che arriva ai miei occhi 
Dal tuo sguardo incerto.

5295 Reichlicher Regen der Traurigkeit

Es ist immer noch nicht klar, 
Wie viele meiner Provinzen 
Auf deine Regendrohung 
Aufmerksam werden, 
Dein reichlicher Regen der Traurigkeit, 
Der mir aus deinem unsicheren 
Blick entgegenströmt.

5294 Ton abondante pluie de tristesse

Il n'est pas clair 
Combien de mes provinces 
Seront alertées 
De ta menace de pluie, 
Ton abondante pluie de tristesse 
Qui vient à mes yeux 
De ton regard incertain.

5293 Chuva copiosa de tristeza

Ainda não está claro 
Quantas das minhas províncias 
Serão alertadas para risco
De sua ameaça de chuva, 
Chuva copiosa de tristeza 
Que chega aos meus olhos 
Desde seu incerto olhar.

5292 Copious rain of sadness

It is still not clear 
How many of my provinces 
Will be put under alert 
Before your threat of rain, 
Copious rain of sadness 
That comes to my eyes 
From your uncertain gaze.

20230820

5291 A solidão vampiriza minha alegria

Quando você se vai, 
A solidão vampiriza 
Minha alegria e me torna 
O zumbi sem emoção 
Que pensei que nunca mais 
Eu tornaria.

Quero abrir minha arca 
Para ver com meus próprios olhos 
Se já baixaram as águas, 
Para libertar a mansa pomba 
Da minha esperança 
E desejar que ela volte com o bico 
Cheio de verdes ramas.

Não quero ramas qualquer, 
Quero que a própria vara de Aarão 
Floresça no entorno de minha alma, 
E que minhas raízes se satisfaçam 
Com cristalinas águas.

E que a fênix 
Que voa pelos meus céus 
Nunca tenha suas asas cansadas 
Quando o dia chegar 
E que esteja no fundo
Da minha caixa de pandora
Sua boa companhia.

5290 La solitudine vampeggia la mia gioia

Quando te ne vai, 
La solitudine vampeggia 
La mia gioia e mi rende 
Lo zombi privo di emozioni 
Che pensavo non sarei 
Mai più diventato.

Voglio aprire la mia arca 
Per vedere con i miei occhi 
Se le acque si sono ritirate, 
Per liberare la mite colomba 
Della mia speranza 
E desiderare che ritorni con il becco 
Pieno di rami verdi.

Non voglio qualsiasi rami, 
Voglio che la stessa verga di Aronne 
Fiorisca nell'ambiente della mia anima, 
Che le mie radici siano saziate 
Di acque cristalline.

E che la fenice 
Che vola nei miei cieli 
Non abbia mai le ali stanche 
Quando appare il giorno 
E che la tua compagnia 
Sia in fondo 
Al mio vaso di pandora.

5289 Loneliness vamps my joy

When you're gone, 
Loneliness vamps my joy 
And makes me 
The emotionless zombie 
I thought I’d never 
Become again.

I want to open my arch 
To see with my own eyes 
If the waters have receded, 
To free the meek dove 
Of my hope and long for it 
To return with its beak 
Full of green branches.

I don't want any branches, 
I want the very rod of Aaron 
To flourish in the environment of my soul, 
That my roots be satisfied 
With crystalline waters.

And may the phoenix 
That flies through my skies 
Never have its wings tired 
When the day appears 
And may your company be 
At the bottom 
Of my pandora's box.

5288 La solitude vampe ma joie

Quand tu es parti, 
La solitude vampe ma joie 
Et fait de moi le zombie 
Sans émotion 
Que je pensais ne plus 
Jamais redevenir.

Je veux ouvrir mon arche 
Pour voir de mes propres yeux 
Si les eaux se sont retirées, 
Pour libérer la douce colombe 
De mon espoir et désirer 
Qu'elle revienne avec son bec 
Plein de branches vertes.

Je ne veux pas n’importe quel de branches, 
Je veux que la verge même d’Aaron 
Fleurisse dans l'environnement de mon âme, 
Que mes racines se contentent 
D'eaux cristallines.

Et que le phénix 
Qui vole dans mes cieux 
N'ait jamais ses ailes fatiguées 
Quand le jour apparaît 
Et qu’au fond de ma boîte 
De pandore soit 
Ta compagnie.

5287 Vampirisiert die Einsamkeit meine Freude

Wenn du weg bist, 
Vampirisiert die Einsamkeit 
Meine Freude und macht mich 
Zu dem emotionslosen Zombie, 
Von dem ich dachte, 
Ich würde nie wieder werden.

Ich möchte meine Arche öffnen, 
Um mit eigenen Augen zu sehen, 
Ob das Wasser zurückgegangen ist, 
Um die sanftmütige taube meiner Hoffnung 
Zu befreien und mich danach zu sehnen, 
Dass sie mit ihrem Schnabel 
Voller grüner zweige zurückkommt.

Ich möchte nicht jeder zweig, 
Ich möchte, dass der stab Aarons 
In der Umgebung meiner Seele gedeiht, 
Dass meine wurzeln 
Mit kristallklarem Wasser gesättigt werden.

Und möge der Phönix, 
Der durch meine Himmel fliegt, 
Seine Flügel niemals ermüden, 
Wenn der Tag kommt, 
Und möge dein Beisein 
Am Boden der Büchse 
Meiner Pandora sein.

5286 La soledad vampiriza mi alegría


Cuando te vas, la soledad 
Vampiriza mi alegría 
Y me hace ser el zombi 
Carente de emociones 
Que pensé que nunca más 
Me volvería.

Yo quiero abrir mi arca 
Para ver con mis propios ojos 
Si ya han bajado las aguas, 
Liberar la mansa paloma 
De mi esperanza 
Y anhelar que retorne con su pico 
Lleno de verdes ramas.

No quiero ramas cualesquiera, 
Quiero que la mismísima vara de Aarón 
Reverdezca en el entorno de mi alma, 
Que mis raíces se sacien 
De cristalinas aguas.

Y que el ave fénix 
Que surca mis cielos 
Nunca tenga sus alas cansadas 
Al aparecer el día 
Y que en el fondo mismo 
De mi caja de Pandora 
Esté tu compañía.

5285 Elektrisite ak mayetis


Lanmou sensuel nou an, 
Kache ak sekrè, 
Se amazon mizik la ki monte 
Nan pentagram chanm mwen an, 
Ki ap ekspilse melodi ki ap grandi 
Tankou zetwal klere.

Nou de ye tout elektrisite ak mayetis 
Lè nou youn gade nan je lòt 
Epi nou kòmanse monte a 
Tou dousman 
Tankou nan yon espiral apoteoz, 
Tankou nan yon toubiyon galaktik, 
Tankou nan bul k ap monte, 
Tankou nan yon wou nan fòtin, 
Tankou nan cha dife pwofèt Eli a, 
Kote ka obsève 
Zetwal yo, 
Gwo twou san fon yo, 
Zwazo chante yo, 
Pwason koray yo.

5284 Elektro kaj magnetismo

Nia malĉasta amo, 
Kaŝita kaj sekreta, 
Estas la muzika Amazono, kiu rajdas 
Tra la muzikliniaro de mia ĉambro, 
Elpelante vastajn melodiojn 
Kiel brilantaj steloj.

Ni ĉiuj estas elektro kaj magnetismo, 
Kiam ni rigardas unu en la aliajn okulojn 
Kaj komencas la supreniron 
Malrapide 
Kiel en apoteoza spiralo, 
Kiel en galaksia ventego, 
Kiel en suprenirantaj vezikoj, 
Kiel en rado de la fortuno, 
Kiel en la ĉaro de fajro de la profeto Elija 
De kie oni povas observi 
La stelojn, 
La abismojn, 
La kantantajn birdojn, 
La koralajn fiŝojn.