20220107

4382 Mordisco tibio

Lo único que sentí
Fue un mordisco 
Tibio,
Como cuando en una tarde 
De invierno
El sol se retira suave, 
Volátil, lacio, tenue.

Todo pasó de forma paulatina, 
Como cuando un dardo 
Sutil
Certero asesta el centro 
De tu vida.

Ocurrió simultáneamente, 
Igual que una punzada
Leve
Cuando fugaz se inserta 
En tus sienes.

Aquello fue paralelo
Semejante a un pinchazo
Breve
Que etéreo se incrusta 
En tu dermis.

Nada ocurrió
Desasosegadamente,
Todo fue efímero, 
Fugaz, transitorio, 
Instantáneo, veloz, 
Perenne,
Como cuando en una tarde 
De invierno
El sol se retira suave, 
Volátil, lacio, tenue.


20220106

4381 Epifanía

Tu beso, tu caricia y tu abrazo
Me hicieron la epifanía
Cuando yo caminaba errante
Entre harapos y descalzo,
Esclavo del dolor
Y su dinastía.

Con ellos
En un acto transformante
De asombrosa alquimia
Derramaste inciensos,
Mirras y oros
Ungiendo mi alma fría.
Entonces inició el caleidoscopio,
Mil números de Fibonacci,
Enjambre de fractales,
Alfombras de Sierpinski
Todo fueron cuadros de Escher
Giros musicales de las esferas, 
Con tu ars combinatoria
Hiciste generar la flor
Del árbol de la vida mía.

Tu beso, tu caricia y tu abrazo
Me hicieron la epifanía
Cuando yo caminaba errante
Entre harapos y descalzo,
Esclavo del dolor
Y su dinastía.

20220105

4380 Bajo el favor de tus alas

Yo pude haber sido
Una gacela de Thomson
Saltando libre por las sabanas,
Un bisonte con piel de hierro
Rumiando sus yerbas 
Por las praderas americanas,
Emancipada mantarraya 
Surcando mares de la Atlántida,
O robusta águila arpía
Rasgando el aire 
En las verdes montañas.

Lo posible es
Lo que se vive por dentro.

El big bang de tu sonrisa
Ante mis ojos
Esa tarde frente a la marejada
Curvó para siempre mi sino,
Trazó en mis fronteras la raya,
Estableció los límites
Del sí y del no en mis murallas.

Desde entonces me exhibo 
Sereno bajo el dominio 
De tu compañía graciosa,
Bajo el favor de tus alas.

20220104

4379 Años de espera

Años de espera
Hasta que Júpiter sincronizara
Sus esferas.

Hoy que tu alquimia
Transforma en baile mis endechas,
Tus luces iluminan con potencia
Mi recóndita región abisal.

Con tu cálido abrazo abrasas
Mis lamentos y tristezas,
Haces añicos con la fuerza
De tu mirada de fisión nuclear
Esos sueños feos que tuve
En los que mi casa siete
Vacía estaba
Y desolada sin más. 

20220103

4378 Si esta noche fuese noche eternidad tras eternidad

Cuando en las horas
Del atardecer en los días
De este invierno tropical
Pienso qué sucedería sí
La oscuridad de tu ausencia
Se prolongara más allá
De los recovecos interiores 
De mi paz
Y tú no aparecieras 
En el horizonte con tu magnifica 
Luz estelar.

Si esta noche fuese noche 
Eternidad tras eternidad.

Cada vez que escribimos
En el libro de la vida
Tu nombre y mi nombre
Con imperfectibles filigranas,
Con audaces bocanadas,
Con suspiros que se funden
En las almohadas,
Sobre mi pecho y tu pecho
Los soles como las olas 
Vienen y van 
Diversas e infinitas
Y todo en mi cardiósfera
Vuelve a ser igual
A las medidas gigantes 
De tus olas en mi mar.

20220102

4377 Apagarme y nunca más

Si yo pudiera simplemente
Apagarme y nunca más
Ya recibir tus señales,
Ignorar
Tu código morse,
No entender
Tus signos de braille,
Si pudiera simplemente pasar
De tu fragancia impoluta
Cada vez que mi pulmón inhala,
Si pudiera hacer mutis
Ante tus propuestas,
Ignorar la humareda
Con que cada vez reclamas
Mi devoción absoluta,
La dedicación exclusiva
Con que a tu sino me atas.
Si cada vez que me muevo
Resistiendome a tus trinos
Más me envuelvo entre tus lianas
Más sucumbo a tus sonrisas
Más me pierdo entre la magia
De tus arenas movedizas,
Me enamoro un poco más
Con cada día que pasa.

20220101

4376 Para volver a iniciar

Para volver a iniciar
Yo quiero un sentimiento
Retráctil 
Que me proteja
Inmunemente
Del despliegue acompasado
De tus flores de fuego 
Iridiscentes.

Alejarme de tus flamas
Que abrasan ávidamente. 

Que mi emoción presente
Sea como un talismán
Como resguardo en mi frente
Que me proteja del daño
De tus señales hirientes.

Para volver a empezar
Yo quiero un sentimiento 
Contráctil 
Que me proteja 
De forma perenne
Del hueco de tus laberintos,
Del vacío de tus horas
Indiferentes.

Rehuirme de tus llamas
Que queman impunemente.

Que mis afectos antiguos
Sean como un búmeran 
Volviendo sobre sus pasos 
En espiral íntimamente
Como concha de nautilo.

20210227

4375 Quando tu riaccendi l'iride

Quando tu riaccendi l'iride
Dai miei occhi con la tua presenza
Cerca di portare lucentezza
Di mille nane bianche,
Di quasar e supernove
Perché la mia luce interiore
non hai più potenze,
Si è esaurito l’energia
Del mio midollo

Senza di te sono stato esposto
Alla più remota solitudine.

Quando tu riaccendi l'iride
Dai miei occhi con la tua presenza
Porta un cielo mescolato
Di profumi di fiori d'arancio,
Di cannella e menta
Perché nel mio Cipango interiore
Le spezie sono sparite.
Asciutto e arido il mio sguardo
Rimane già morto.

Senza di te sono stato esposto
Alla più precaria aridità.

Quando tu riaccendi l'iride
Dai miei occhi con la tua presenza
Porta la mistica zangolatura
Dell'oceano di latte
E il tuo miele tra le tempeste
Perché c'è un bruciore installato
Nella mia gola assetata,
La mia vita è spenta
Senza la tua gentile presenza.

Senza di te sono stato esposto
All'orfano più scomodo.

20210226

4374 Quando você acenda a íris novamente

Quando você acenda a íris novamente
Dos meus olhos com sua presença
Tente trazer o brilho
De mil anãs brancas,
De quasares e supernovas
Porque minha luz interior
Já não tem reservas,
Esgotou-se a energia
Da minha medula.

Sem você eu fui exposto
À mais remota solidão.

Quando você acenda a íris novamente
Dos meus olhos com sua presença
Traga um céu misturado
De perfumes de flores de laranjeira,
De hortelãs e de canelas
Porque no meu Cipango interior
Acabaram-se as especiarias.
Seco e árido meu olhar
Está morto.

Sem você eu estive exposto
À secura mais precária.

Quando você acende a íris novamente
Dos meus olhos com sua presença
Traga o batimento místico
Do oceano de leite
E seu mel entre as tempestades
Porque há uma queimadura instalada
Na minha garganta sedenta,
Minha vida está acabada
Sem sua gentil presença.

Sem você eu fui exposto
À mais incomoda orfandade.

20210225

4373 La kolektivon de la suspiroj

Grego por porkoj,
Ŝnuro por ajlo,
Alfabeto por literoj,
Rolantaro por artistoj.

Kiel mi nomas la kolektivon
De la suspiroj, kiujn ili faras
Tremu mian bruston
Kvazaŭ ĝi estus
La ringo de fajro
Vulkana de Antiloj?

Kiu povus nomumi min!
Kiel Adam voki
Laŭnome tiuj aferoj
Ke ĉe la randoj
El mia koro,
Ĉirkaŭvolvi,
Same kiel se ili estus
Blindaj vespertoj
Kiuj trairas mian centron
Rapide
De la lumo.

Mi sopiras al kosma lupeo
Por helpi min
Trovi vortojn,
Refraktu ilin al mia universo
Kiel konstelacio
Aro da alaŭdaj flugiloj,
Mil Insula Arkipelago,
Orkestro kiu muzikas
Polifonia simfonio.

20210218

4372 Le collectif des soupirs

Troupeau pour porcs,
Ficelle pour l’ail,
Alphabet pour les lettres,
Cast pour les artistes.

Comment nommer le collectif
Des soupirs qu’ils font
Secoue ma poitrine
Comme si c’était
L’anneau de feu
Volcanique des Antilles ?

Qui pourrait me proposer !
Comme Adam pour appeler
Par ses nom ces choses
Que par les bords
De mon cœur,
Circonvoluent,
Comme s’ils étaient
Chauves-souris aveugles
Qui passent par mon centre 
À la vitesse
De la lumière.

J’ai envie d’une loupe cosmique
Pour m’aider
A trouver des mots,
Réfractez-le à mon univers 
Comme une constellation
Un troupeau d’ailes d’alouette,
Archipel aux mille iles,
Orchestre qui musicalise
Une polyphonique symphonie. 


20210214

4371 The collective of sighs

Herd for pigs,
String for garlic,
Alphabet for letters,
Cast for artists.

How do I name
The collective of sighs
That they make shake
My chest as if it were
The volcanic ring of fire
Of the Antilles?

Who could nominate me!
Like Adam to call
For its name those things
That by the edges
Of my heart,
They circumvolve,
The same as if they were
Blind bats
That pass through my center
At the speed
Of light.

I long for a magnifying glass
To help me find
Cosmic words,
Refract them to my universe
Like a constellation
A flock of lark wings,
Archipelago of a thousand islands,
Orchestra that musicalizes
A polyphonic symphony.

20210212

4370 Das Kollektiv der Seufzern

Herde für Schweine,
Schnur für Knoblauch,
Alphabet für Buchstaben,
Besetzung für Künstler.

Wie nenne ich
Das Kollektiv der Seufzer,
Die sie machen schüttle
Meine Brust als es wäre
Der Vulkanische
Feuerring der Antillen?

Wer könnte mich nominieren!
Wie Adam zu rufen an
Seine Namen diese Dinge
Das an dem Rändern
Von meinem Herz,
Sie umherirrend,
Als ob es wären
Blinde Fledermäuse
Das geht durch meine Mitte
Bei Geschwindigkeit
Von Licht





20210205

4369 Il collettivo dei sospiri

Branco per i porci,
Resta per gli agli,
Alfabeto per le lettere,
Cast per gli artisti.

Come nomino il collettivo
Dei sospiri che fanno
Scuotere il mio petto
Come se fosse
L’anello di fuoco
Vulcanico delle Antille?

Chi potrebbe nominarmi!
Come ad Adam per chiamare
Per il suo nome quelle cose
Che dai bordi
Dal mio cuore,
circondino,
lo stesso come se fossero
Ciechi pipistrelli che attraversano
Per il mio centro
Alla velocità
Della luce.

Desidero l’aiuto cosmico
Di una lente d’ingrandimento
Per trovare parole
E rifrangerli nel mio universo
Come una costellazione,
uno stormo di ali di allodole,
arcipelago delle mille isole,
orchestra che fa musicare
una polifonica sinfonia.

20210203

4368 O coletivo dos suspiros

Vara para porcos,
Alhada para alhos,
Alfabeto para letras,
Elenco para artistas.

Como faço para nomear o coletivo
Dos suspiros que fazem
Sacudir meu peito
Como se fosse
O anel de Fogo
Vulcânico das Antilhas?

Quem poderia me designar!
Como ao Adam para que chame
Por seus nomes essas coisas
Que pelas bordas
Do meu coração,
Se contornam,
Mesmo como se fossem
Cegos morcegos
Que passam pelo meu centro
A mesma velocidade
Da luz.

Anseio uma lupa cósmica
Para me ajudar
A encontrar palavras,
Refrata-las para o meu universo
Como uma constelação,
Um bando de asas de cotovias,
Arquipélago de mil ilhas,
Orquesta que musicalize
Uma polifônica sinfonia.